Wie zaterdagavond door de Ekkelenbergstraat in Herne reed, kreeg er een boodschap voorgeschoteld die aan duidelijkheid weinig te wensen overliet. In grote witte letters staat midden op het wegdek te lezen: “JORIS ZIT OP DEN OVEN!!!” Wie Joris is, weten we niet. Waarom hij op die oven zit evenmin. Maar blijkbaar vond iemand het hoog tijd dat niet alleen Joris, maar meteen ook iedere voorbijganger daarvan op de hoogte werd gebracht.
Geen keukenapparaat
Wie bij “op den oven zitten” spontaan aan een wat ongelukkige plaats in de keuken denkt, mist de pointe. De uitdrukking behoort tot onze oudere volkstaal en werd gebruikt voor iemand die ongehuwd bleef en maar niet aan een lief of huwelijkspartner geraakte. Een oude Vlaamse taalbron, Loquela, vermeldt letterlijk “op den oven zitten” en brengt de uitdrukking onder meer in verband met “op ’t Sente-Anne-bankske” zitten.
Joris wordt dus niet gewaarschuwd dat hij zijn oven moet uitzetten. Integendeel: iemand lijkt hem op bijzonder aanschouwelijke wijze duidelijk te willen maken dat het stilaan tijd wordt om van die oven af te komen.
Subtiel is anders
Wie de boodschap aanbracht, heeft alvast niet voor een discreet briefje in de brievenbus gekozen. De letters nemen een behoorlijk stuk van het wegdek in beslag en drie grote uitroeptekens maken duidelijk dat de onbekende schrijver de zaak behoorlijk dringend vindt.
Of Joris zelf ermee kan lachen, weten we niet. Misschien kent hij intussen ook de identiteit van de nachtelijke kalligraaf. En misschien kent half Herne inmiddels Joris.
Maar mag dat eigenlijk?
Hoe ludiek de boodschap ook bedoeld mag zijn, ze roept toch nog een andere vraag op: mag je zomaar met verf een boodschap op de openbare weg aanbrengen?
Het gaat hier wel degelijk over verf en niet over krijt of een ander materiaal dat bij de eerste regenbui weer verdwijnt. De boodschap lijkt Joris dus nog wel een tijdje te zullen achtervolgen.
Een openbare weg is natuurlijk geen vrij beschikbaar reclamebord – of in dit geval een openbare contactadvertentie. Wie er eigenhandig teksten of tekens op schildert, begeeft zich minstens op glad ijs. Voor het aanbrengen van markeringen of andere ingrepen op het openbaar domein gelden regels en is toestemming van de wegbeheerder nodig.
Wie de schilder is en of die daarvoor toestemming kreeg, weten we niet. Misschien weet Joris meer.
En anders weet hij nu in ieder geval dat iemand bijzonder bekommerd is om zijn liefdesleven. Want wie met verf en koeien van letters “JORIS ZIT OP DEN OVEN!!!” op straat schildert, vindt blijkbaar dat het nu écht wel lang genoeg geduurd heeft.
