Koninklijke Wielerclub De Jonge Bergklimmers Vollezele mag dit jaar 75 kaarsjes uitblazen. Een veertigtal genodigden verzamelde vrijdagavond in de kantine van SK Vollezele om samen terug te blikken op een vereniging die sinds 1951 mee het wielerleven in het dorp kleur geeft. Helemaal zonder hindernissen verliep die lange geschiedenis niet. Tot tweemaal toe dreigde de club zelfs te verdwijnen, maar telkens stonden mensen op om de wielertraditie voort te zetten. Ook vandaag kijkt De Jonge Bergklimmers opnieuw vooruit, met de ambitie om in Vollezele in de toekomst mogelijk opnieuw twee of drie wedstrijden per jaar te organiseren.
Een verhaal dat in 1951 begon
De geschiedenis van De Jonge Bergklimmers begon op 1 december 1951. Roger Vanderkelen was voorzitter en de vereniging vond onderdak in het lokaal bij Maurice Slagmulder.
De club had aanvankelijk een dubbele opdracht. Enerzijds wilde ze wielrenners uit Vollezele ondersteunen, anderzijds nam ze zelf de organisatie van wielerwedstrijden op zich. Drie jaar na de oprichting, in 1954, sloot De Jonge Bergklimmers zich aan bij de toenmalige Koninklijke Belgische Wielrijdersbond.
In de loop der jaren verdween het ondersteunen van plaatselijke renners geleidelijk naar de achtergrond en werd het organiseren van wielerwedstrijden de hoofdactiviteit van de club. Vooral wedstrijden voor amateurs namen daarbij lange tijd een belangrijke plaats op de kalender in.
Over de eerste decennia van de vereniging bleef slechts weinig gedetailleerde informatie bewaard of is die vandaag nog moeilijk terug te vinden. Vast staat wel dat De Jonge Bergklimmers erin slaagden de wielersport gedurende vele jaren een vaste plaats in Vollezele te geven.
In 1986 bijna het einde
Een eerste belangrijk kantelpunt kwam er in 1986. De vereniging stond toen op het punt haar activiteiten stop te zetten.
Georges De Beuf nam de handschoen op en kreeg daarbij de steun van zijn broers Herman en Daniel De Beuf en van Gilbert Vanderoost. Die laatste nam het secretariaat voor zijn rekening en zou vanaf dat ogenblik gedurende tientallen jaren een van de vaste waarden binnen de vereniging blijven.
Roger Vanderkelen bleef lange tijd een centrale figuur binnen De Jonge Bergklimmers. Toen zijn gezondheid het moeilijker maakte om de vereniging te leiden, nam Georges De Beuf vanaf 2005 de taak van interim-voorzitter op zich. Hij deed dat tot 2014.
In 2015 nam Lucien Van Belle het voorzitterschap over. Hij bleef voorzitter tot 2018. Gilbert Vanderoost, die al die jaren het secretariaat had waargenomen, nam vervolgens de voorzittershamer over omdat zich geen andere kandidaat aandiende.
Bekende namen op de erelijst
Doorheen de jaren organiseerden De Jonge Bergklimmers meerdere wedstrijden per seizoen. In 2011, toen het zestigjarig bestaan werd gevierd, stonden nog drie wedstrijden per jaar op het programma.
Ook verschillende renners die later een mooie wielercarrière uitbouwden, reden ooit in Vollezele. Namen als Philippe Gilbert, Greg Van Avermaet en Jérôme Baugnies zijn verbonden aan de erelijst van wedstrijden die door De Jonge Bergklimmers werden georganiseerd.
Maar een wielerwedstrijd organiseren vraagt veel meer dan een parcours uitstippelen en renners aan de start krijgen. De club kon daarvoor doorheen de jaren rekenen op een ruime groep medewerkers en seingevers. In 2018 werd nog melding gemaakt van een dertigtal seingevers waarop de vereniging een beroep kon doen.
Ook veldrijden op de Congoberg
De Jonge Bergklimmers beperkten zich niet uitsluitend tot het traditionele wegwielrennen. In 2017 werkte de vereniging mee aan de Memorial Walter Wauters, een veldrit op en rond de Congoberg.
De wedstrijd kwam er ter nagedachtenis van Walter Wauters, die zelf lid was van De Jonge Bergklimmers en eind oktober 2016 tijdens een fietstocht overleed. Patrick Symons nam het initiatief voor de memorial en vond bij de Vollezeelse wielerclub een partner voor de organisatie. Voormalig wereldkampioen veldrijden Roland Liboton hielp mee bij de uitbouw van het parcours.
Van de Molenstraat naar de Waterstraat
Ook de vertrouwde omgeving van de wedstrijden veranderde doorheen de jaren. In 2019 verdween de traditionele aankomst in de Molenstraat. Het sluiten van Café Route 255 en praktische problemen om de organisatie vanuit Café Dries te laten verlopen, deden de club uitwijken naar de voetbalsite in de Waterstraat.
Daar vonden De Jonge Bergklimmers een nieuwe uitvalsbasis. Tegelijk werd het parcours aangepast en kregen onder meer de Congoberg en Tollembeek-Berg een plaats in het wedstrijdverloop.
Aan belangstelling ontbrak het toen niet. In 2018 verschenen 160 renners aan de start en voor de editie van 2019 werden vooraf zelfs 185 inschrijvingen genoteerd, terwijl het deelnemersveld tot 175 renners beperkt was.
Opnieuw donkere wolken
Na de coronaperiode werd het voor organisatoren van plaatselijke wielerwedstrijden niet eenvoudiger. Ook bij De Jonge Bergklimmers verminderde het aantal wedstrijden en eind 2025 zag de toekomst van de vereniging er bijzonder onzeker uit. Voorzitter Gilbert Vanderoost was van plan er na de wedstrijd van maart 2026 mee op te houden. Daarmee dreigde uitgerekend in het jaar van het 75-jarig bestaan een einde te komen aan een lange Vollezeelse wielertraditie.
Net zoals in 1986 stonden echter opnieuw mensen op die de club niet wilden laten verdwijnen. Onder meer Ludo Persoons en Jo Stalpaert zetten mee hun schouders onder een doorstart. Ook Kristof Godderie kwam de bestuursploeg versterken.
Begin 2026 bestond het bestuur naast voorzitter Gilbert Vanderoost uit Dimitri De Beuf, Jo Stalpaert, Kristof Godderie, Ludo Persoons, Sandra De Boeck en Vanessa Quintelier, aangevuld met een bredere groep medewerkers.
Geslaagde doorstart in jubileumjaar
Op 8 maart 2026 werd duidelijk dat die nieuwe dynamiek vruchten afwierp. Voor de wedstrijd in Vollezele kwamen 132 renners aan de start. Na 116 kilometer, afgelegd aan een gemiddelde van bijna 46 kilometer per uur, mocht Sieben Roggeman zich winnaar noemen. De wedstrijd betekende meteen meer dan alleen de start van een nieuw wielerseizoen. Ze bevestigde dat De Jonge Bergklimmers na 75 jaar nog altijd toekomst hadden.
Opmerkelijk genoeg herhaalde de geschiedenis zich daarmee. In 1986 leek het verhaal afgelopen, tot Georges, Herman en Daniel De Beuf en Gilbert Vanderoost de vereniging overeind hielden. Bijna veertig jaar later dreigde opnieuw het einde, maar ook deze keer werden mensen gevonden die de wielertraditie in Vollezele wilden voortzetten.
Veertig genodigden vieren mee
Voor het 75-jarig jubileum verzamelden vrijdagavond een veertigtal genodigden in de kantine van SK Vollezele. Onder hen bevond zich ook een ruime delegatie van Galmaarden Sportief onder leiding van voorzitter Guido Debleser.
Ook het lokaal bestuur van Pajottegem liet blijken de jarenlange inzet van de wielerclub te waarderen en was met een ruime delegatie aanwezig. Schepenen Samuel Billens, Christa Dermez, Jonas De Maeseneer en Kurt Penninck woonden de jubileumviering bij en betuigden zo hun sympathie en steun aan de 75-jarige vereniging.
Het jubileum was meteen ook een gelegenheid om enkele mensen in de kijker te plaatsen die doorgaans veel minder zichtbaar zijn dan de renners op het parcours, maar zonder wie een wielerwedstrijd nauwelijks georganiseerd kan worden.
Een van hen is Ronald Suys. Hij is al 37 jaar vrijwilliger bij De Jonge Bergklimmers en staat binnen de vereniging bekend als de ‘materialenman’. Nadars plaatsen, het terrein klaarzetten en ervoor zorgen dat het nodige materiaal op zijn plaats staat, behoren tot zijn vaste taken.
Ook Kevin Windens draait al sinds de jaren tachtig mee in de organisatie. Hij is al jarenlang de vaste chauffeur van de koersdélégué en vervult zo tijdens de wedstrijden een taak die voor het publiek grotendeels achter de schermen blijft.
Christophe Moonens is dan weer een vertrouwd gezicht langs het parcours. Hij staat steevast paraat als seingever met de gele vlag. Tijdens de jubileumavond liet hij die taak even voor wat ze was en zorgde hij ook voor de muzikale intermezzo’s.
‘De moeder van de koers’
En dan is er Vanessa Quintelier. Als bestuurslid neemt zij een heel pakket praktische taken voor haar rekening. Ze zorgt onder meer voor de aankopen voor de toog, de catering en waakt er mee over dat alles netjes en verzorgd verloopt.
Zelf vat ze haar rol met enige humor samen als ‘de moeder van de koers’. Het is een omschrijving die meteen duidelijk maakt dat achter iedere wielerwedstrijd heel wat werk schuilgaat dat de toeschouwer op de wedstrijddag nauwelijks te zien krijgt.
Ook tijdens de jubileumviering werd voor de praktische kant gezorgd. Voor het koude buffet deed De Jonge Bergklimmers een beroep op Home Cooking You & Me uit Vollezele.
Na 75 jaar opnieuw vooruit
De ambitie reikt inmiddels opnieuw verder. De Jonge Bergklimmers willen wedstrijden in Vollezele blijven organiseren en sluiten niet uit dat in de toekomst opnieuw twee of zelfs drie wedstrijden per jaar op de kalender kunnen verschijnen.
De jubileumavond maakte tegelijk duidelijk waar een vereniging die 75 jaar overeind blijft uiteindelijk op steunt. Niet alleen op voorzitters, bestuursleden en bekende namen op een erelijst, maar evenzeer op de mensen die nadars plaatsen, met een gele vlag op een kruispunt staan, een koersdélégué rondrijden, de catering verzorgen of ervoor zorgen dat alles klaarstaat wanneer de eerste renner verschijnt.
Zo werd het 75-jarig bestaan niet alleen een gelegenheid om terug te kijken op een lange wielergeschiedenis. Voor een vereniging die al meer dan eens dicht bij de eindmeet leek te staan, lijkt het jubileum vooral ook het begin van een nieuw hoofdstuk.
