Dertig jaar nadat een handvol jonge Bevernaars het idee opvatte om opnieuw een jeugdbeweging in hun dorp op te richten, vierde Chiro Bever vrijdagavond zijn 30ste verjaardag. In zaal Plosje10 kwamen oud-leiding en oud-kookouders samen voor een feestelijke terugblik op drie decennia Chirogeschiedenis. Een bijzonder moment werd de hulde aan de mensen die in 1996 mee aan de wieg van de vereniging stonden. Wat destijds vrijwel zonder middelen begon, groeide ondertussen uit tot een vaste waarde in het Beverse dorpsleven met vandaag meer dan honderd leden en ruim twintig leiders en leidsters. De gesprekspartner is Myra Janquart, de dochter van één van de stichters Marijke Felix.
Een avond voor de grote Chirofamilie
De viering van het 30-jarig bestaan werd over twee dagen gespreid. Vrijdagavond stond helemaal in het teken van de mensen die gedurende de voorbije drie decennia zelf deel uitmaakten van de werking. Vanaf 18 uur werden oud-leiding en oud-kookouders in Plosje 10 ontvangen.
Het werd vooral een avond van weerzien. Verschillende generaties die ooit samen op zondag activiteiten organiseerden, op kamp trokken, kookten of achter de schermen een handje toestaken, kregen zo de gelegenheid om herinneringen op te halen.
Rond 20 uur werden ook de stichters op het podium uitgenodigd. Met een korte terugblik werd hulde gebracht aan de groep jongeren die in 1996 het initiatief nam om Bever opnieuw een jeugdbeweging te bezorgen. Nadien werd met een quiz vol vragen en weetjes uit de voorbije dertig jaar verder in het verleden van de vereniging gedoken.
Het begon met één toevallige vraag
Het verhaal achter Chiro Bever begint eigenlijk met een toevallige ontmoeting.
Chris Ghysbrecht, Laurent Mattheys, Marijke Felix, Stefaan Goessens en Stéphane Peremans hadden jaren voordien samen op de toen nog kleine Beverse dorpsschool gezeten. Later trokken ze naar verschillende scholen, maar in een kleine gemeente als Bever liepen hun wegen geregeld opnieuw samen.
Op 16 juni 1996 vond in Bever een bijzondere gebeurtenis plaats. Een jonge man uit het dorp die priester was geworden in Nederland, droeg er zijn eerste mis op. Heel wat Nederlandse priesters waren voor de gelegenheid naar Bever afgezakt.
Bij het binnengaan van de kerk raakte een van hen met enkele van de jonge Bevernaars aan de praat. Hij informeerde naar het dorp en vroeg ook wat er in Bever voor de jeugd werd georganiseerd.Het antwoord was eenvoudig: op dat ogenblik eigenlijk niet zoveel. Bever had geen jeugdbeweging meer.
Die ene vraag bleef blijkbaar hangen.
Tijdens de receptie na de viering, in de toenmalige parochiezaal, praatten Chris Ghysbrecht, Marijke Felix, Stefaan Goessens en Stéphane Peremans er verder over. Waarom zouden ze niet zelf proberen opnieuw een jeugdbeweging op te richten?
De trein naar Gent deed de rest
Ook Alain Janquart speelde een belangrijke rol. Hij was leider bij Chiro Albatros en vormde toen al een koppel met Marijke Felix. De liefde bracht hem geregeld naar Bever en meteen kwam ook de nodige Chiro-ervaring binnen de groep.
Een aantal initiatiefnemers studeerde destijds in Gent. Op zondagavond namen ze samen de trein richting studentenstad en tijdens die treinritten kreeg het idee steeds meer vorm. Ook Laurent Mattheys sloot zich bij de groep aan.
Langzaam maar zeker veranderde een gesprek na een dorpsfeest zo in een concreet plan: Bever zou opnieuw een jeugdbeweging krijgen.
Veel enthousiasme, maar vrijwel niets anders
Aan enthousiasme ontbrak het de jonge initiatiefnemers niet. Aan zowat al de rest wel. Er waren geen grote financiële reserves, geen uitgebouwde infrastructuur en nauwelijks materiaal. Maar wat de jonge groep zelf niet had, werd voor een groot stuk opgevangen door de steun vanuit het dorp.
De gemeente stelde een lokaal ter beschikking en ook de schoolbus mocht worden gebruikt. Ouders en grootouders sprongen bij waar ze konden. Ze werden kookouder, bouwden zeepkisten, reden met de bus, vervoerden bagage en hielpen bij tal van praktische klussen.
Ook financieel kreeg de prille jeugdbeweging steun. Onder meer de voormalige KLJ en de Beverse toneelvereniging De Jeugd van Toen droegen hun steentje bij.
De jongeren zelf bleven evenmin bij de pakken zitten. Met onder meer een croque-avond en een fuif probeerden ze de kas te spijzen.
Eerste kamp naar Tenneville
Alle inspanningen maakten uiteindelijk ook het eerste grote avontuur mogelijk: Chiro Bever kon op kamp naar Tenneville.
Daarmee was de jeugdbeweging definitief vertrokken.
Wat in 1996 begon met enkele vrienden die vonden dat er in Bever opnieuw iets voor kinderen en jongeren moest gebeuren, groeide jaar na jaar verder. Nieuwe kinderen kwamen erbij, leden werden later zelf leider of leidster en ouders engageerden zich als kookouder of hielpen achter de schermen.
Precies die opeenvolging van generaties stond vrijdag centraal. Heel wat mensen die elkaar door Chiro Bever leerden kennen, vonden elkaar voor de 30ste verjaardag opnieuw terug.
Meer dan honderd leden
Dertig jaar na de start is Chiro Bever nog altijd bijzonder levendig. De gemengde jeugdbeweging telt vandaag meer dan honderd leden en ruim twintig leiders en leidsters. Van de jongste Ribbels over Speelclub, Rakwi’s, Tito’s en Keti’s tot de oudste Aspi’s: verschillende leeftijdsgroepen vinden er hun plaats.
De gewone werking vindt plaats op zondag. Daarnaast blijft het jaarlijkse kamp voor veel leden een van de hoogtepunten van het Chirojaar. Ook buiten de eigen werking duikt Chiro Bever geregeld op bij activiteiten in de gemeente.
Daarmee lijkt de doelstelling die de stichters zich in 1996 stelden ruimschoots bereikt. Wat begon vanuit de vaststelling dat er in Bever nauwelijks een georganiseerde vrijetijdswerking voor de jeugd bestond, werd een vereniging waarin ondertussen verschillende generaties Bevernaars hun jeugd doorbrachten.
Feest gaat zaterdag verder
Met de bijeenkomst van vrijdag was de verjaardag overigens nog niet afgelopen. Zaterdag 19 september wordt het feest opengetrokken naar het grote publiek met daarbij nog zo’n typisch chirogebruik: een touwtrekking..
Dan wil Chiro Bever zijn 30ste verjaardag samen met het hele dorp vieren. Foodtrucks, live muziek en een ongedwongen feestelijke sfeer moeten er een bijeenkomst voor jong en oud van maken.
Zo wordt het jubileum niet alleen een terugblik op wat dertig jaar geleden begon, maar meteen ook een blik vooruit. Want de vijf jonge Bevernaars die in 1996 op de trein naar Gent verder praatten over een jeugdbeweging, konden toen wellicht moeilijk vermoeden dat hun idee drie decennia later nog altijd iedere zondag tientallen kinderen en jongeren zou samenbrengen.
