Vier generaties binnen dezelfde familie, honderd jaar caféleven en een geschiedenis die nauw verweven raakte met die van het dorp zelf. Café Het Dravershof in Pepingen viert op zaterdag 19 en zondag 20 september zijn honderdste verjaardag. Voor die gelegenheid doken de huidige uitbaters Ann Blommaert en Kris De Vroede diep in het verleden. Honderden foto’s, historische voorwerpen en acht themapanelen brengen niet alleen de geschiedenis van het café opnieuw tot leven, maar ook die van Pepingen, zijn verenigingen, zijn voetbal, de duivensport en zelfs de vroegere tramverbinding tussen Leerbeek en Halle.
Van 1923 naar het eerste café in 1926
De voorgeschiedenis van Het Dravershof begon eigenlijk drie jaar vóór de eerste pint er over de toog ging. In 1923 werd het gebouw gekocht van aannemer Vierendeel uit Halle. In 1926 werd er een café geopend en begon een familiegeschiedenis die inmiddels vier generaties overspant.
De eerste uitbaters waren Irma Meeremans en Edward De Weerdt. Zij hielden het café van 1926 tot 1958 open. Het etablissement droeg in die beginperiode nog niet de huidige naam, maar stond bekend als Café De Weerdt, naar de familienaam van de uitbater.
In 1958 kwam de tweede generatie aan het roer. Marie-Josée De Weerdt en Maurice Leysens zetten de zaak voort tot 1980. Daarna namen hun dochter Marie-Thérèse Leysens en haar echtgenoot Louis Blommaert als derde generatie de fakkel over. Zij stonden een kwarteeuw, van 1980 tot 2005, achter de toog.
Sinds 2005 is de vierde generatie aan zet. Ann Blommaert en haar echtgenoot Kris De Vroede zetten de familietraditie voort. Daarmee staan inmiddels 21 van de honderd caféjaren op hun naam.
Meer dan 200 foto’s vertellen veel meer dan cafégeschiedenis
Voor het eeuwfeest werd stevig in oude dozen, albums en archieven gedoken. Het resultaat is een tentoonstelling met meer dan 200 foto’s. Daarbij wordt niet alleen teruggeblikt op de vier generaties achter de toog. Het caféleven vormt als het ware de kapstok waaraan ook een flink stuk geschiedenis van Pepingen wordt opgehangen.
De expositie is hoofdzakelijk opgebouwd rond acht panelen die elk een eigen thema kregen. Zo zijn er oude zichten van Pepingen en krijgt ook FC Pepingen een plaats. Andere panelen belichten onder meer de duivensport en de vroegere tramverbinding Leerbeek-Halle.
Voor dat laatste onderdeel kon Kris De Vroede rekenen op de medewerking van twee privéverzamelaars. Etienne Paridaens en Maurice Cochez stelden materiaal ter beschikking waarmee ook dat stukje lokale vervoersgeschiedenis opnieuw onder de aandacht wordt gebracht.
Ook de familiegeschiedenis krijgt vanzelfsprekend een prominente plaats. Zo behoort de onderstaande foto van Marie-Thérèse Leysens samen met haar dochter Ann tot de beelden die de overgang tussen twee generaties tastbaar maken.
Naast de ontelbare historische voorwerpen en het uitgebreid fotomateriaal wordt er in een bijgebouw ook het oorspronkelijke café-interieur gereconstrueerd.
De verenigingen zaten mee aan de toog
Wie honderd jaar geschiedenis van een dorpscafé vertelt, vertelt onvermijdelijk ook een stuk geschiedenis van het plaatselijke verenigingsleven. Het Dravershof was doorheen de jaren immers het clublokaal en ontmoetingspunt van verschillende verenigingen.
Bestuursvergaderingen, kaartavonden, sport, duivensport, vieringen en gewone ontmoetingen brachten mensen rond dezelfde tafels samen. Dat verenigingsverleden krijgt dan ook nadrukkelijk een plaats tussen de foto’s en herinneringen van het eeuwfeest.
Ook vandaag blijft die ontmoetingsfunctie overeind. In de voormiddag zijn het vooral de vaste stamgasten die Het Dravershof bevolken. Later op de dag verandert het publiek en krijgt Kris bezoekers over de vloer die van veel verder komen, soms uit alle hoeken van het land.
Het café beschikt intussen ook over een gezellig terras. Bovendien vindt er wekelijks een zitdag van Boerenbond plaats, waardoor de band met de landelijke omgeving en de lokale gemeenschap ook vandaag zichtbaar blijft.
21 jaar zonder tegenzin de rolluiken op te trekken
Kris De Vroede staat sinds 2005 mee aan het roer. In een interview met Radio Victoria vatte hij zijn 21 jaar als cafébaas bijzonder eenvoudig samen: hij heeft naar eigen zeggen nog geen enkele dag tegen zijn zin de rolluiken opgetrokken.Zijn enthousiasme voor het caféleven kwam ook opvallend tot uiting tijdens de coronaperiode. Toen de horeca na de eerste grote sluiting op 8 juni 2020 opnieuw open mocht, wachtte Het Dravershof niet tot ’s morgens. Om klokslag middernacht gingen de deuren open. Een dertigtal klanten kwam tijdens dat eerste toegelaten uur opnieuw een glas drinken. De symbolische heropening haalde toen zelfs de nationale media.
Trappisten en biercultuur
Het Dravershof bouwde doorheen de jaren eveneens een reputatie op rond de Belgische biercultuur en in het bijzonder trappistenbieren. In 2017 kreeg het café het label ‘Ambassadeur Orval – Cum Laude’, een erkenning waarbij onder meer kennis van het bier en een correcte bediening een rol speelden.
Ook tijdens het jubileumweekend wordt die traditie niet vergeten. Naast de eigenlijke tentoonstelling worden twee extra togen voorzien en kunnen bezoekers proeven van verschillende dranken. Ook eten wordt voorzien. Zo wordt het eeuwfeest niet alleen een terugblik, maar vooral ook een gelegenheid om opnieuw samen rond de toog en de tafel te zitten.
Café en parochiezaal worden één grote tijdscapsule
Voor het eeuwfeest volstaat de beschikbare ruimte in Het Dravershof zelf niet. Daarom wordt ook de naburige parochiezaal bij het gebeuren betrokken. Café en zaal vormen tijdens het feestweekend samen een grote tijdscapsule waarin bezoekers door honderd jaar familie-, café- en dorpsgeschiedenis kunnen wandelen.
Op zaterdag 19 en zondag 20 september kan de tentoonstelling telkens van 14 tot 22 uur worden bezocht. Naast de foto’s, voorwerpen en historische reconstructie moet er vooral ruimte zijn voor wat in een café nooit in een vitrinekast kan worden gestopt: de verhalen.
Want achter honderd jaar Het Dravershof zitten niet alleen vier generaties uitbaters, maar ook generaties klanten die er hun pint dronken, hun vereniging vertegenwoordigden, nieuws uitwisselden, feestvierden of gewoon hun vaste plaats aan de toog innamen.
Iedere bezoeker krijgt bovendien een geschenk mee naar huis als herinnering aan het eeuwfeest.
Na honderd jaar is het vroegere Café De Weerdt uitgegroeid tot Het Dravershof zoals Pepingen het vandaag kent. De namen achter de toog gingen van generatie op generatie, het dorp rondom het café veranderde en ook het caféleven ziet er in 2026 heel anders uit dan in 1926. Maar één constante bleef: er kwamen mensen binnen en er werden verhalen verteld. Op 19 en 20 september worden honderd jaar van die verhalen nog eens samengebracht.
