HERNE/GOOIK/BRUSSEL – Van journaliste en kabinetsmedewerker naar het Vlaams Parlement: “Achter elke parlementaire vraag schuilt veel meer werk dan de meeste mensen denken”
Politiek haalt meestal het nieuws wanneer er stevig wordt gedebatteerd, wanneer een beslissing controverse uitlokt of wanneer verkiezingen in aantocht zijn. Maar achter de schermen draait de politieke machine dag na dag verder, gedragen door mensen die zelden in beeld komen. Eén van hen is de 26-jarige Remke Van Cauwelaert, geboren en getogen in Herne en vandaag woonachtig in Gooik. Sinds juni is zij parlementair medewerker van Vlaams Parlementslid en burgemeester van Pajottegem Kris Poelaert.
Ze volgde in die functie Melissa Van Eesbeek op, die ondertussen aan de slag ging als operationeel coördinator bij Opgroeien en tevens voorzitter blijft van de gemeenteraad van Pajottegem.
Hoewel Remke nog maar enkele weken actief is in haar nieuwe functie, heeft ze intussen al een duidelijk beeld gekregen van het politieke werk achter de schermen. “Ik heb vooral geleerd dat politiek veel meer is dan wat de buitenwereld ziet.”
Politiek engagement zit in de familie
Wie de naam Van Cauwelaert hoort, legt al snel de link met een familie die al generaties lang politiek actief is. Remke behoort tot een familietak die vooral actief was in Denderwindeke en Ninove, waar onder meer haar overgrootvader schepen was. Daarnaast bestaat er een verre verwantschap met Arthur Van Cauwelaert, de vroegere burgemeester van Herne. Politieke en maatschappelijke betrokkenheid maken dus al langer deel uit van de familiegeschiedenis.
“Dat ik ooit in de politiek zou terechtkomen, lag misschien wel een beetje in de lijn van de verwachtingen”, vertelt ze glimlachend.
Toch verliep haar eigen traject niet via een klassieke politieke opleiding. Ze studeerde eerst journalistiek en behaalde nadien een master Agogische Wetenschappen. Twee opleidingen die vandaag verrassend goed samenkomen in haar huidige functie.
Eerste stappen in de lokale politiek
De eerste concrete stap richting politiek kwam er in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024. De cd&v-afdeling van Herne vroeg haar of ze zich kandidaat wilde stellen.
“Ik twijfelde niet zozeer aan de politiek, maar eerder aan de stap zelf. Uiteindelijk besloot ik de uitdaging aan te gaan. Ik kende veel mensen via de speelpleinwerking, Chiro, het Jeugdhuis Gooik en verschillende verenigingen. Dat netwerk gaf mij vertrouwen.”
Voor haar huidige functie werkte Remke als kabinetsmedewerker van het burgemeester- en schepencollege van Halle. Daar vormde ze de brug tussen het stadsbestuur en de buitenwereld. Communicatie, dossiers opvolgen en contacten onderhouden maakten er deel uit van haar dagelijkse werk.
Solliciteren tussen tientallen kandidaten
Toen de vacature voor parlementair medewerker van Kris Poelaert verscheen, voelde Remke onmiddellijk dat dit een kans was die ze niet mocht laten voorbijgaan. “Ik deed mijn werk in Halle ontzettend graag, maar deze functie sprak mij nog meer aan.”
De belangstelling voor de vacature was groot. Op de oproep kwamen tientallen kandidaturen binnen. Na een eerste selectie bleven uiteindelijk een tiental kandidaten over die mochten deelnemen aan de eerste sollicitatieronde. “Je weet dan dat de concurrentie groot is. Je probeert realistisch te blijven en hoopt vooral dat je jezelf goed kan tonen.”
De sollicitatieprocedure werd opgestart rond Pasen. Pas een maand later volgde het verlossende telefoontje. “Dat was een bijzonder lange maand. Ik wou het pas geloven toen ik effectief het goede nieuws kreeg.”
De rechterhand van een parlementslid
Voor veel mensen blijft het beroep van parlementair medewerker nogal abstract. Remke legt uit dat de functie veel ruimer gaat dan administratie alleen. “Je bent eigenlijk de rechterhand van een parlementslid. Je ondersteunt hem inhoudelijk, bereidt dossiers voor, verzamelt informatie, onderhoudt contacten en helpt parlementaire initiatieven uitwerken. Je werkt niet als neutrale ambtenaar van het Vlaams Parlement, maar rechtstreeks voor een parlementslid.”
Voor Kris Poelaert krijgt die opdracht nog een bijkomende dimensie.
“Omdat hij tegelijk burgemeester van Pajottegem is, krijgen we geregeld signalen vanuit de gemeente. Wanneer die onder Vlaamse bevoegdheden vallen, bekijken we samen of daar parlementair iets mee kan gebeuren.”
Vanuit Brussel, met oog voor wat lokaal leeft
Remke werkt twee dagen van thuis uit en drie dagen per week – dinsdag, woensdag en donderdag – vanuit het Vlaams Parlement in Brussel. Daar ondersteunt ze Kris Poelaert in zijn parlementaire werkzaamheden. Poelaert probeert daarnaast zo veel mogelijk aanwezig te zijn in Pajottegem en komt naar Brussel wanneer commissievergaderingen, overlegmomenten of plenaire zittingen dat vereisen.
Haar werkterrein is bijzonder breed.
“Ik verzamel informatie, bereid parlementaire vragen mee voor, onderhoud contacten met organisaties en help zoeken naar oplossingen voor vragen die vanuit burgers of lokale besturen komen.”
Daarbij volgt ze vooral de beleidsdomeinen mobiliteit, de Vlaamse Rand en communicatie op.
“Mobiliteit gaat voor een belangrijk deel over verkeersveiligheid, fietsbeleid en de modal shift. Daarnaast volgen we ook dossiers rond openbaar vervoer op wanneer die belangrijk zijn voor Pajottegem of voor landelijk Vlaanderen. De Vlaamse Rand omvat thema’s zoals taalbeleid, wonen en de druk op de open ruimte. Daarnaast verzorg ik ook communicatie, zoals persberichten, sociale media, toespraken en het beantwoorden van vragen van burgers.”
Een werkdag begint al op de trein
Wie denkt dat het werk pas begint zodra de deuren van het Vlaams Parlement opengaan, vergist zich.
“Mijn werkdag begint eigenlijk al wanneer ik opsta. Tijdens de treinrit van Gooik naar Brussel lees en beluister ik de nieuwsberichten en persoverzichten. Als ik informatie tegenkom die relevant kan zijn voor Kris of voor een dossier waarmee we bezig zijn, geef ik die meteen door.”
De agenda van het Vlaams Parlement bepaalt vervolgens grotendeels het verdere verloop van de dag. “Ik volg de commissievergaderingen op, verzamel achtergrondinformatie en zorg ervoor dat Kris goed voorbereid is wanneer een dossier besproken wordt.”
Een samenwerking gebaseerd op vertrouwen
Hoewel Remke nog maar sinds juni actief is, voelt ze zich snel thuis binnen haar nieuwe werkomgeving. “Zoals in het dagelijkse leven is Kris ook in Brussel een aangename persoon om mee samen te werken. Ik kan niet alleen rekenen op de partijadviseurs, maar ook op hemzelf. Hij neemt de tijd om mij wegwijs te maken en ik kan altijd met vragen bij hem terecht.”
Dat neemt niet weg dat de eindverantwoordelijkheid altijd bij het parlementslid blijft.
“Ik krijg behoorlijk wat verantwoordelijkheid en werk veel dossiers zelfstandig voor. Maar uiteindelijk beslist Kris welke politieke keuzes worden gemaakt en welke standpunten worden ingenomen. Mijn taak is ervoor te zorgen dat hij daarvoor zo goed mogelijk voorbereid is.”
Achter de schermen wordt hard gewerkt
Na enkele weken in haar nieuwe functie heeft Remke vooral één beeld grondig moeten bijstellen. “Ik heb geleerd dat politiek veel meer is dan de momenten die de buitenwereld ziet. Mensen denken soms aan lintjes knippen, recepties of debatten in de plenaire vergadering, maar achter elke parlementaire vraag, tussenkomst of beleidsvoorstel schuilt ontzettend veel voorbereiding, overleg, opzoekwerk en afstemming. Dat had ik vooraf niet in die mate beseft. Het vraagt veel tijd, nauwkeurigheid en een goede samenwerking.”
Nieuwsgierig, nauwkeurig en discreet
Welke eigenschappen zijn volgens haar onmisbaar voor een goede parlementair medewerker?
“Nieuwsgierigheid staat bovenaan. Je moet graag bijleren en je snel kunnen inwerken in heel uiteenlopende dossiers. Daarnaast moet je nauwkeurig werken, want je hebt vaak te maken met complexe informatie.”
Ook discretie is volgens haar essentieel.
“Je komt geregeld in aanraking met informatie die nog niet voor het publiek bestemd is. Daar moet je professioneel en vertrouwelijk mee omgaan.”
Haar opleiding journalistiek blijkt daarbij een onverwachte troef.
“Tijdens mijn opleiding heb ik geleerd hoe belangrijk het is om zorgvuldig met informatie, bronnen en vertrouwelijkheid om te gaan. Daar pluk ik vandaag nog elke dag de vruchten van.”
Jong talent achter de schermen
Met haar aanstelling krijgt opnieuw een jonge vrouw uit het Pajottenland de kans om van dichtbij mee te werken aan het Vlaamse beleid. Voor de buitenwereld blijft het werk van een parlementair medewerker vaak onzichtbaar, maar precies daar ligt de kracht van de functie. Achter elk parlementair debat, elke schriftelijke vraag en elk beleidsvoorstel schuilt een grondige voorbereiding, waarbij dossierkennis, analyse en samenwerking centraal staan.
Het gesprek met Remke Van Cauwelaert toont vooral dat politiek niet uitsluitend wordt gemaakt in de schijnwerpers van het halfrond. Ze ontstaat evengoed tijdens uren opzoekwerk, in commissievergaderingen, tijdens een treinrit naar Brussel of in overleg tussen medewerker en parlementslid. Het is een kant van de politiek die zelden de voorpagina haalt, maar die wel mee bepaalt hoe beleid uiteindelijk tot stand komt. Misschien is dat wel het meest positieve nieuws van dit verhaal: achter de schermen werken ook jonge mensen met enthousiasme, overtuiging en een groot verantwoordelijkheidsgevoel aan dossiers die uiteindelijk iedere Vlaming raken.
