Religieus erfgoed en volkscultuur trekken opnieuw door de stad
Onder een stralende zomerzon trok zondag opnieuw de eeuwenoude Procession Saint-Jean door de straten van Edingen. De processie, ter ere van Sint-Jan de Doper, patroonheilige van de stad, is veel meer dan een religieuze optocht. Ze weerspiegelt de ziel van Edingen en verbindt al eeuwenlang geloof, erfgoed, devotie en folklore. Zoals elk jaar op de vierde zondag van juni lokte het evenement honderden deelnemers en talrijke toeschouwers. Ook langs het volledige parcours genoten de bewoners zichtbaar van de warme en feestelijke sfeer. Bijzonder ontroerend was de doortocht aan Home Saint-Nicolas, waar vele bewoners de processie van dichtbij konden volgen.
Aan het eind van de tekst krijgt u een fotoreeks van de groepen en taferelen die de 28 graden dapper trotseerden.
Traditie met een bewogen geschiedenis
De oorsprong van de Sint-Jansprocessie gaat terug tot de vijftiende eeuw. Oorspronkelijk werd de stoet georganiseerd om Sint-Jan de Doper en het Heilig Sacrament te eren en Gods zegen af te smeken over de stad en haar inwoners.
De geschiedenis kende echter ook moeilijke periodes. Tijdens de Franse Revolutie werd de processie verboden en in de jaren zeventig dreigde zij, onder invloed van de afnemende religieuze betrokkenheid, definitief uit het straatbeeld te verdwijnen.
Dankzij het engagement van een groep enthousiaste Edingenaars werd de Sint-Jansprocessie in 1990 nieuw leven ingeblazen. Sindsdien groeide ze opnieuw uit tot een vaste waarde in het culturele en religieuze leven van de stad. Vandaag wordt de organisatie gedragen door het comité met Paul Vanderroost (voorzitter), Thierry Carlier (ondervoorzitter), Philippe Cochez (secretaris) en Thierry Ganseman (penningmeester), die samen met tientallen vrijwilligers deze eeuwenoude traditie levend houden.
Plechtige start in de Sint-Niklaaskerk
De feestdag begon met een eucharistieviering in de Sint-Niklaaskerk op de Grand-Place. Omstreeks 9.45 uur zette de indrukwekkende stoet zich in beweging voor een tocht door tal van straten van de binnenstad met nu ook na twee jaar wegeniswerken de verbinding tussen de Kerk en de Dodanebrug.
Langs het parcours hadden vele bewoners hun woningen versierd met bloemen en vlaggen. Overal stonden families, bezoekers en nieuwsgierigen opgesteld om de processie voorbij te zien trekken. De combinatie van ingetogen devotie en zomerse gezelligheid zorgde voor een bijzondere sfeer waarin religie en volksleven harmonieus samenvloeiden.
Een kleurrijke stoet van meer dan 600 deelnemers
Maar liefst meer dan 600 deelnemers, verdeeld over 34 groeperingen, verleenden kleur aan de processie.
De stoet werd geopend door Les Échos du Miroir, het jachthoornensemble dat met plechtige klanken de toon zette voor de dag. Daarna volgden de processievaandels, gedragen door misdienaars en leden van de parochiale verenigingen.
Talrijke religieuze organisaties stapten mee op, evenals de dragers van het baldakijn waaronder het Heilig Sacrament werd meegedragen door pastoor-deken abbé Théophile Kisalu. Achter hen volgden de kerkfabriek en verschillende parochiale verenigingen.
Ook de folkloristische verenigingen maakten opnieuw indruk. De Arbalétriers de Saint-Sébastien, de historische Seigneurs d’Enghien en de kleurrijke Ordre des Titjes brachten het rijke verleden van de stad opnieuw tot leven met authentieke kostuums en eeuwenoude tradities.
Daarnaast namen ook burgerverenigingen deel, waaronder de lokale brandweer, die de processie mee begeleidde.
Muziek gaf de processie extra luister
De muzikale omlijsting vormde een van de grote publiekstrekkers. Achtereenvolgens zorgden de Fanfare Royale d’Enghien, de Collegian’s Band, de Fanfare d’Horrues, het saxofoonensemble Saxos de Moukineau en ’t Muziek Herne voor een afwisselend muzikaal decor.
Ook scouts, gidsen, leerlingen van de plaatselijke scholen en talrijke vrijwilligers stapten enthousiast mee op. Dankzij de verzorgde organisatie en de strakke rangorde konden de vele toeschouwers zowel de religieuze plechtigheid als de folkloristische rijkdom van de processie ten volle beleven.
Devotie en verbondenheid
Het hoogtepunt van de processie bleef de doortocht van het Heilig Sacrament onder het rijk versierde baldakijn. Op dat moment viel de muziek stil en maakten vele aanwezigen eerbiedig een kruisteken of bleven in stilte staan.
Juist dat samenspel van ingetogen geloofsbeleving en levendige volkscultuur maakt de Sint-Jansprocessie zo bijzonder. Ze verbindt niet alleen de stad met haar eeuwenoude verleden, maar brengt ook de inwoners van Edingen en de deelgemeenten samen in een gedeelde traditie van verbondenheid en respect.
Opnieuw bewees de Sint-Jansprocessie dat religieus erfgoed pas echt blijft leven wanneer een hele gemeenschap zich inzet om het door te geven aan volgende generaties.
