Met de geboorte van het trekpaardveulen Kastaar in het Provinciedomein Huizingen zet de provincie Vlaams-Brabant opnieuw sterk in op de promotie van het Brabants trekpaard als levend erfgoed. Achter het ogenschijnlijk eenvoudige persbericht over een nieuw veulen schuilt een bredere provinciale strategie waarin erfgoed, streekidentiteit, toerisme, educatie en natuurbeheer nauw met elkaar verweven zijn.
Op 7 mei werd in het Provinciedomein Huizingen het veulen Kastaar geboren. De volledige naam luidt “Kastaar Van ’t Provinciedomein Huizingen Van Vlaams-Brabant”. Vader is hengst Zoro van Gaasbeek van Vlaams-Brabant, moeder is merrie Jarca van het Meerhof van het domein zelf.
Volgens de provincie woog het zwarte veulen bij de geboorte 65 kilogram en mat het 1,15 meter. Gedeputeerden Ann Schevenels en Tom Dehaene traden symbolisch op als meter en peter van het dier. Met Kastaar groeit de trekpaardenfamilie in Huizingen verder aan. Naast het nieuwe veulen verblijven ook Jérôme, Christa, Jarca, Darko en Ilona in het provinciedomein.
Provinciale eigendom en bewuste publiekswerking
De trekpaarden in Huizingen zijn geen privé-initiatief maar eigendom van de provincie Vlaams-Brabant. De kudde maakt deel uit van een bewust uitgebouwde provinciale erfgoed- en publiekswerking.
Dat blijkt ook uit de communicatie rond de geboorte van elk nieuw veulen. Zulke geboortes worden systematisch gekoppeld aan persmomenten, publieksactiviteiten, sociale media en lokale berichtgeving. De provincie positioneert het trekpaard daarmee nadrukkelijk als cultureel symbool van Vlaams-Brabant.
In de officiële communicatie verklaart gedeputeerde Ann Schevenels dat het trekpaard “zowel bijdraagt aan de publieksbeleving als aan het natuurbeheer, terwijl het tegelijk een belangrijk stuk levend erfgoed in stand houdt.” Die uitspraak vat de verschillende beleidsdoelstellingen samen die de provincie vandaag aan het Belgisch trekpaard koppelt.
De belangrijke link tussen Huizingen en Vollezele
De werking in Huizingen staat bovendien niet op zichzelf. Er bestaat een duidelijke inhoudelijke en historische band met het Museum van het Belgisch Trekpaard in Vollezele.
Dat museum wordt beheerd door een onafhankelijke vzw, maar werkt al jaren samen met de provincie Vlaams-Brabant en met organisaties uit de trekpaardenwereld. De provincie ondersteunt het museum financieel en promotioneel en gebruikt beide locaties als complementaire onderdelen van hetzelfde erfgoedverhaal.
Vollezele geldt historisch als één van de bakermatten van het Belgisch trekpaard. Het museum focust op de geschiedenis van de fokkerij, oude stoeterijen, archieven, landbouwmateriaal en de culturele betekenis van het ras.
Huizingen vervult dan weer een andere rol. Daar ligt de nadruk op levende dieren, publiekswerking, educatie, recreatie en demonstraties.
Waar Vollezele het geheugen van het Belgisch trekpaard bewaart, fungeert Huizingen als het levende uithangbord ervan.
Trekpaard als erfgoed én streekmarketing
De provincie gebruikt het Belgisch trekpaard vandaag veel breder dan louter als nostalgisch landbouwsymbool. In verschillende erfgoed- en beleidsprojecten wordt het trekpaard gekoppeld aan: natuurbeheer, recreatie, toerisme, educatie, duurzame landbouw, streekidentiteit en culturele promotie van het Pajottenland en Vlaams-Brabant.
De geboorte van Kastaar past dus binnen een ruimer netwerk van provinciale initiatieven rond het Belgisch trekpaard, waarin Huizingen en Vollezele samen een centrale plaats innemen.
Wat op het eerste gezicht een sympathiek regionaal dierenbericht lijkt, blijkt in werkelijkheid deel uit te maken van een bredere strategie om het Brabants trekpaard zichtbaar en maatschappelijk relevant te houden in Vlaams-Brabant.
