Pinkstermaandag, iets na 18 uur. De laatste bezoekers wandelen huiswaarts, marktkramers beginnen op te ruimen, stoelen verdwijnen onder de tent en de rust keert langzaam terug in het centrum van Herne. Wat achterblijft zijn duizenden indrukken, honderden ontmoetingen en vooral het gevoel dat Herne opnieuw heeft gedaan waar het al bijna een halve eeuw sterk in is: mensen samenbrengen.
De 47ste Jaarmarkt bewees opnieuw waarom dit evenement al sinds 1978 is uitgegroeid tot veel meer dan een jaarmarkt alleen. Jaar na jaar wordt het feestweekend hét visitekaartje van Herne. Voor bezoekers betekent het een dag vol sfeer, gezelligheid, muziek, ontdekkingen en traditie. Voor de organisatoren betekent het de eindmeet an maanden voorbereiding, overleg en engagement.
Achter elke geslaagde jaarmarkt staat een jaar intens werk
Wie langs de jaarmarkt wandelt ziet en hoort gevulde terrassen, kleurrijke standen, muziek, animatie en een dorp dat leeft. Wat minder zichtbaar is, is het enorme werk dat eraan voorafgaat. Een evenement van zo’n omvang ontstaat niet vanzelf. Achter elke parkeerplaats, elke tent, elk marktkraam en elke activiteit schuilt een lange voorbereiding waarin tientallen beslissingen genomen worden en honderden praktische zaken op elkaar moeten afgestemd worden.
Vergunningen aanvragen, veiligheidsmaatregelen uitwerken, verkeersstromen organiseren, overleg plegen met politie en hulpdiensten, technische installaties voorzien, afspraken maken met buurtbewoners, afvalbeheer organiseren, weiden beschikbaar maken, standhouders begeleiden, communicatie verzorgen… het zijn maar enkele van de vele puzzelstukken die maanden op voorhand gelegd worden. En net daarin schuilt misschien wel de echte kracht van Jaarmarkt Herne: bezoekers merken vooral hoe vanzelfsprekend alles verloopt.
Een comité dat jaar na jaar blijft bouwen
Die organisatie rust op de schouders van een groep vrijwilligers die zich maandenlang inzet voor wat ondertussen één van de grootste en meest gekende jaarmarkten van de streek is geworden.
Vandaag wordt het Jaarmarktcomité geleid door voorzitter Jean-Pol Demel, samen met ondervoorzitters Koen Biesemans en Johann Rosier, secretaris Sara Rakuscek en schatbewaarder José Deschuyteneer. Samen met Frank Van den Broeck, Johnny Van Cotthem, Alain en Kathleen Nerinckx-Vanderhaegen, Marc en Martine Somers-Timmermans, Patrick Somers, Yves en Gerda Carels-Eylenbosch, Lieven en Maud Vermaelen-Deschuyteneer, Stefaan Paduaert, Henk en Ilse Carels en daarnaast nog tientallen vrijwilligers, wordt elk jaar opnieuw gewerkt aan een editie die bezoekers amper nog als organisatie zien — en precies daarin schuilt het succes.
Want achter de schermen draait de Jaarmarktmolen het hele jaar door.
Een officiële opening met een knipoog naar de toekomst
Traditiegetrouw startte de Jaarmarkt met de officiële ontvangst in de raadszaal van het oud gemeentehuis. Tussen de toespraken en ontmoetingen klonk dit jaar niet alleen dankbaarheid, maar ook respect voor wie mee aan de basis lag van dit verhaal. Tijdens het officiële moment werd stilgestaan bij het overlijden van Leopold Dierickx – de laatste vertegenwoordiger van de generatie die mee de fundamenten legde van de Jaarmarkt zoals we die vandaag kennen.
Toch keek men ook vooruit. Wanneer de genodigden traditioneel de markt instappen, kreeg dat dit jaar een opvallend extra accent. Voorop liep een veertigtal enthousiaste leden van het Accelero Twirling Team uit Gooik onder leiding van Bente De Ro. Met hun combinatie van dans, gymnastiek, ritme en twirling brachten zij letterlijk beweging in de opening en gaven ze de start van de Jaarmarkt extra kleur en uitstraling. De vereniging, ontstaan uit het vroegere majorettenkorps Crescendo’s Gooik, bleek meteen één van de verrassende blikvangers van de dag.
Iedereen vindt zijn plaats op de Jaarmarkt
Misschien is dat ook wel de grootste sterkte van Jaarmarkt Herne: er bestaat niet één soort bezoeker. Er zijn de marktkramers die al jaren terugkomen en mee het kloppend hart van de markt vormen. Er zijn de gerichte kopers die exact weten waar ze naartoe willen en elk jaar hun vaste adressen bezoeken. Er zijn gezinnen die er een jaarlijkse uitstap van maken, kinderen die voor het eerst dieren ontdekken, landbouwers die elkaar ontmoeten aan de prijskampen en liefhebbers die uren dwalen tussen standen en demonstraties.
Maar er zijn ook de inwoners van Herne zelf — mensen voor wie de Jaarmarkt niet zomaar een evenement is, maar een vaste afspraak. Een dag waarop buren elkaar terugzien, herinneringen worden opgehaald en nieuwe verhalen ontstaan. En ja… ook wie vooral wil zien en gezien worden vindt elk jaar opnieuw zijn weg naar de Jaarmarkt. Misschien is net die mix van bezoekers wat dit evenement zo bijzonder maakt.
Zonneschijn op bestelling?
En dan is er nog dat ene onderwerp waar elk jaar opnieuw over gesproken wordt: het weer. Want wie Jaarmarkt Herne zegt, zegt opvallend vaak… zon.
Ook dit jaar leek de hemel zich op het juiste moment te bedenken. Terwijl de dagen voordien niet meteen uitnodigden tot terrasjesweer, bleef het op Pinkstermaandag zomerswarm.
Binnen het organiserend team groeide het ondertussen uit tot vaste folklore. Wie regelt dat eigenlijk? Niemand die het zeker weet. Maar één ding staat vast: ook dit jaar leek alles opnieuw perfect samen te vallen.
Meer dan een evenement
Wanneer tegen de avond de tenten sluiten en de laatste bezoekers vertrekken, blijft vooral één vaststelling hangen. Jaarmarkt Herne is uitgegroeid tot veel meer dan een markt.
Het is een traditie. Een ontmoetingsplaats. Een stukje identiteit. Een evenement dat gedragen wordt door vrijwilligers en beleefd wordt door duizenden mensen.
Terwijl de Jaarmarkt Herne haar gang ging en duizenden bezoekers genoten van een zonnige feestdag, tekende zich in de verte onverwacht een minder fraai beeld af. Vanuit Herne was de indrukwekkende rookpluim zichtbaar van een zware brand in een opslagplaats voor kleding en textiel in het Waals-Brabantse Tubeke, waar giftige rookontwikkeling leidde tot evacuaties en de afkondiging van het gemeentelijk noodplan.
