Dit weekend vond en vindt opnieuw Atelier in Beeld 2026 plaats, het grootste open atelierweekend voor beeldend kunstenaars in Vlaanderen en Brussel. Ook in het Pajottenland openen tal van kunstenaars de deuren van hun atelier en nodigen ze bezoekers uit een unieke blik te werpen achter de schermen van hun creatieve processen. Met meer dan 2000 deelnemende kunstenaars is het aanbod bijzonder rijk en veelzijdig. Van schilderkunst en keramiek tot fotografie, design, textiel en sculptuur: Atelier in Beeld toont de brede waaier van het hedendaags kunstlandschap. Vaak gebeurt dat op verrassende locaties – in woonkamers, tuinen en gedeelde ateliers – waardoor kunst letterlijk dichter bij de mensen komt.
Voor deze verslaggeving werd bewust gekozen voor een beperkte selectie met bezoeken aan Spieringen Buurt, Ann Adriaenssens in Bever, het atelier van Wim Adriaenssens (AWA) in Vollezele en dat van Luk Van Holen in Galmaarden met daarbij een tussenstop bij Evelyn Van Durme . Het is immers onmogelijk alle deelnemers te bezoeken maar net die keuze laat toe dieper in te gaan op de verhalen achter het werk.
Spieringen Buurt – Kunst en verbondenheid
In Spieringen, een gehucht in het hart van Pajottegem, smelten kunst en nabuurschap samen tot een bijzonder geheel. In de schuur en op de binnenkoer van het Heyhof werd een collectieve tentoonstelling opgebouwd waarbij tien lokale kunstenaars hun werk presenteren.
Hier geen afzonderlijke ateliers, maar een ontmoetingsplek waar disciplines elkaar versterken. Keramiek, schilderkunst, fotografie en ambachtelijke technieken gaan er hand in hand en vormen samen een verrassend en toegankelijk geheel.
Zo toont Rita Thewissen functionele keramiek met een zachte en herkenbare vormgeving, terwijl Mara Vereycken met haar abstracte acrylwerken inzet op kleur, beweging en verstilling. Luc Dehandschutter combineert schilderkunst en keramiek in een expressieve beeldtaal terwijl het duo Freddy De Vits en Danny Tuypens een nostalgische toets brengt met gedetailleerde werken geïnspireerd door Anton Pieck.
Daarnaast zorgen Conny Dekens met haar intrigerende urbexfotografie, Jan Springael met sculpturale keramiek, Ivo De Coster met metalen creaties en Danny Van Rossom en Elsie Eemans met houtbewerking voor een bijzonder gevarieerd aanbod.
Het geheel maakt van Spieringen een plek waar kunstvormen elkaar ontmoeten en waar bezoekers op één locatie een rijk overzicht krijgen van lokaal talent.
Maar Spieringen is meer dan kunst alleen. Gastvrijheid speelt er een centrale rol. De bekende wafelenbak en de bar zorgen niet alleen voor sfeer maar ondersteunen ook de buurtwerking. De opbrengst gaat naar toekomstige initiatieven die het gemeenschapsleven versterken. Muzikale omlijsting, een warme ontvangst en een sterke organisatie maken van het Heyhof opnieuw een echte ontmoetingsplek. Om er een muzikale noot aan toe te voegen deed de buurt een beroep op Gooikenaar Troubadour Willy.
Een geöliede organisatie, de kunstenaars, de lekkere wafels, het mooi decor, een streepje muziek en een lekker zomerweertje….. dompelden het Heyhof in ‘the place to be’.
Individuele ateliers – Persoonlijke verhalen
Naast het collectief verhaal van Spieringen Buurt brengen de individuele ateliers een meer intieme inkijk in het werk van de kunstenaar.
Bij Ann Adriaenssens in Bever krijgt het bezoek een bijzondere betekenis. Haar deelname staat in het teken van een afscheid: met het oog op haar pensioen organiseert ze een laatste tentoonstelling in haar atelier. Ze doorbreekt daarbij bewust de klassieke verkooplogica door bezoekers zelf een prijs te laten voorstellen of zelfs een ruil aan te bieden. Haar atelier is zo een plek van ontmoeting, dialoog en uitwisseling.
Gastkunstenaars zoals fotograaf Lukas Roels en kunstenares Tessa Degraeve zorgen bovendien voor een extra dimensie binnen haar tentoonstelling.
In Vollezele, bij Wim Adriaenssens (AWA), staat introspectie centraal. Met zijn nieuwe reeks “The Mind Exposed” brengt hij abstracte werken die mentale landschappen verbeelden. Zijn schilderijen tonen geen verhalen, maar processen: gelaagde structuren van denken, voelen en herinneren.
Als gevestigde waarde in de streek bouwde Wim Adriaenssens doorheen de jaren een herkenbare en consistente beeldtaal op. Zijn werk getuigt van een langdurige artistieke zoektocht waarin experiment, reflectie en vakmanschap hand in hand gaan. Met zijn atelier AWA groeide hij uit tot een vaste referentie binnen het lokaal kunstlandschap, waar zowel kunstliefhebbers als collega-kunstenaars inspiratie vinden.
Zijn atelier was ook het gelegenheidsadres van Carla Luyckx. Carla is een autodidacte juweelontwerpster die met een grote nieuwsgierigheid naar materialen en technieken unieke, verfijnde sieraden creëert. Haar werk balanceert tussen design en kunst
Bij Luk Van Holen in Galmaarden krijgt de bezoeker opnieuw een andere invalshoek. Zijn werk – gaande van schilderijen en grafiek tot sculpturen – vertrekt vaak vanuit de natuur. Weidse landschappen, subtiele details en natuurlijke pigmenten vormen de basis van een beeldtaal die tegelijk verstild en krachtig is. Zijn atelier en tuin vormen daarbij een inspirerende omgeving waar kunst en natuur naadloos in elkaar overvloeien.
Eén vraag, vele antwoorden
Wat deze rondgang verbindt is wel één eenvoudige maar indringende vraag die elke kunstenaar kreeg voorgeschoteld: Wanneer voelt een werk voor u ‘af’?
De antwoorden blijken even divers als het deelnemersveld zelf. Sommige kunstenaars spreken over een intuïtief gevoel, anderen over balans, harmonie of het juiste moment om te stoppen.
Zo klinkt het onder meer:
“Ik ben tevreden als er harmonie ontstaat tussen vorm en kleur en wanneer ik mijn gevoel erin terugvind.”
“Een werk is af wanneer er een evenwicht is tussen wat ik voor ogen had en wat er uiteindelijk ontstaat.”
“Als ik ernaar kan kijken zonder iets te willen veranderen.”
“Wanneer collega-kenners bevestigen dat het werk er staat.”
“Wanneer het werk mij niet meer nodig heeft.”
“Als het stil wordt in mijn hoofd wanneer ik ernaar kijk.”
“Wanneer het zijn eigen weg begint te gaan.”
“Als ik voel dat verder werken het alleen maar zou verstoren.”
“Wanneer ik er na een week nog altijd niets aan wil veranderen.”
“Wanneer het mij klaarstoomt voor een volgend werk.”
“Als ik voel dat ik iets heb afgerond, ook al is het niet perfect.”
Wat opvalt, is dat er zelden sprake is van een definitief eindpunt. Integendeel: veel kunstenaars ervaren hun werk als een voortdurend proces. Een werk is niet zozeer ‘af’, maar bereikt een moment waarop het kan worden losgelaten en het mag blijven zoals het is.
Kunst als proces
Atelier in Beeld toont niet alleen afgewerkte werken, maar vooral het traject dat eraan voorafgaat. Het brengt kunstenaars en publiek dichter bij elkaar en maakt zichtbaar wat vaak verborgen blijft: de zoektocht, de twijfel en de vele keuzes die een werk vormgeven.
Deze reportage vormt slechts een momentopname binnen een veel groter geheel, maar illustreert hoe rijk en veelzijdig het deelnemersveld is. En misschien nog meer: hoe één eenvoudige vraag kan uitgroeien tot een diepgaand gesprek over wat kunst werkelijk betekent.
