Gouden jubileum voor Theater Kollektief GALMAARDEN met In de Miroir

Met de laatste voorstelling van In de Miroir viel zaterdagavond het doek over een bijzonder hoofdstuk voor Theater Kollektief Galmaarden. De vijfde en laatste opvoering van het stuk van Roland Delannoy vormde niet alleen het slot van een succesvolle speelreeks, maar ook een hoogtepunt van het 50-jarig bestaan van de vereniging. Het stuk, oorspronkelijk geschreven voor het volkstoneel in Frans-Vlaanderen, bleek een passende keuze voor deze feestelijke gelegenheid. Met zijn combinatie van humor, menselijke tragiek en een oorlogskader wist In de Miroir het publiek te raken én te doen glimlachen – een stijl die het gezelschap al een halve eeuw typeert.

Felicitaties en erkenning voor een halve eeuw theater

Het jubileum ging niet onopgemerkt voorbij. Vanuit Opendoek, de koepelorganisatie voor het amateurtheater, was regiocoördinator Luc Vierendeels aanwezig om het gezelschap te feliciteren met zijn “gouden kroontje”. Tijdens dat moment werden ook Greet Desper en Elie Herregodts in de bloemetjes gezet voor hun jarenlange inzet sinds de beginjaren van het kollectief.

Ook het lokale bestuur toonde zijn waardering. Cultuurschepen Sandra Dero overhandigde het gezelschap een oorkonde en een gelegenheidscadeau als erkenning voor hun blijvende bijdrage aan het culturele leven in de gemeente en in de ganse regio.

Van “Schanulleke” tot gevestigde waarde (1976–1985)

Theater Kollektief Galmaarden zag het levenslicht in 1976, het Jaar van het Kind, onder de naam Theater Schanulleke. Aanvankelijk bracht men theater voor kinderen, maar al snel groeide de ambitie.

In 1983 volgde met Marcus de waterman de eerste avondvullende productie voor volwassenen, kort daarna gevolgd door Onder ons. De deelname aan het Provinciaal Toneeltornooi leverde meteen een eerste afdeling op — een vroege bevestiging van het artistieke niveau.

Jong talent en openluchtambities (1984–1995)

Met de oprichting van een jongerenafdeling in 1984 werd de basis gelegd voor generatiewerking binnen het gezelschap. Tegelijk groeide een sterke traditie in openluchttheater, met voorstellingen op de binnenkoer van het Baljuwhuis en deelname aan festivals zoals Bokrijk.

Die evolutie mondde uit in een eigen internationaal openluchttheaterfestival, dat in de jaren negentig gezelschappen uit heel Europa naar Galmaarden bracht en het collectief een bredere uitstraling gaf.

Structuur, groei en sleutelfiguren (1989–2000)

Eind jaren tachtig werd de werking geformaliseerd en ging de groep verder als vzw. In die periode groeide Elie Herregodts uit tot een van de bepalende krachten binnen het gezelschap.

De jaren negentig en vroege jaren 2000 waren bijzonder productief, met een mix van klassiek en hedendaags repertoire zoals De regenmaker, De Spaanse vlieg, La mama en Doe het zelf neushoorn. Tegelijk werd internationaal uitgekeken, met optredens in onder meer Nederland en Portugal.

Erkenning en internationale uitstraling

Het gezelschap werd bekroond met de cultuurprijs van Galmaarden en behaalde meerdere onderscheidingen op toneeltornooien. Producties zoals Iphigenia Koningskind en Romeo & Julia leverden opnieuw een eerste afdeling op.

Het internationale festival groeide uit tot een uniek project waarbij groepen uit verschillende Europese landen gedurende meerdere dagen samenwerkten met lokale spelers.

Vernieuwing en generatiewissel (2000–2015)

Vanaf de jaren 2000 werd ingezet op nieuwe vormen, zoals het moorddiner-theater. In 2007 bewerkte Jörgen Herregodts De onthulling tot een succesvolle interactieve voorstelling, bekroond met de Sabamprijs.

In 2013 volgde een belangrijke generatiewissel: Elie Herregodts gaf de fakkel door en Jan Faveyts werd voorzitter. Een nieuwe ploeg nam het roer over, met behoud van de sterke fundamenten.

Traditie en vernieuwing hand in hand (2015–heden)

De voorbije jaren bleef het gezelschap trouw aan zijn identiteit, met volkse en toegankelijke producties zoals De getemde feeks, Marius en De bemoeial. Tegelijk werd opnieuw ingezet op openluchtspel en nieuwe initiatieven.

Recente producties zoals Dick, Tom en Harry (2024), in regie van Elie Herregodts, tonen een levendige werking. Vandaag staat een nieuwe generatie aan het roer, met Grim Herregodts als voorzitter, bijgestaan door onder meer Helena Deleye, Greet Desper, Sven Defrere, Veerle Bellemans en Bruno Vermoesen.

Daarnaast blijft het collectief inzetten op beleving, met initiatieven zoals moorddiners en zelfs een succesvolle Halloweenwandeling.

“Theater leeft dankzij nieuwe generaties”

Volgens de vereniging ligt de sleutel tot succes in vernieuwing en engagement:

“Het doet deugd te zien dat ons collectief nog zoveel jonge mensen kan warm maken voor theater,” klinkt het. “Een vereniging staat of valt met opvolging. Jong volk trekt jong volk aan, maar opleiding en begeleiding blijven essentieel.”

Met een actieve spelersgroep van een twintigtal leden en een sterke mix van ervaring en nieuw talent lijkt de toekomst verzekerd.

Een levend verleden, een toekomst op de planken

De jubileumproductie In de Miroir vormt dan ook niet alleen een feestelijk moment, maar een symbolische bekroning van een rijk verleden én een veelbelovende toekomst.

Over het theaterstuk:
https://deklaroen.be/2026/03/05/gouden-kroontje-voor-theater-kollektief-galmaarden-jubileumproductie-in-de-miroir/

Doorheen 50 jaar werd Theater Kollektief Galmaarden gedragen door verschillende generaties. Namen als Elie en Jörgen Herregodts en Jan Faveyts spelen hierbij een hoofdrol. Het huidig bestuur  heeft Grim Herregodts als voorzitter en de leden Helena Delye, Greet Desper, Sven Defrere, Astrid Smeulders en Bruno Vermoesen.  Zij bepalen de koers, samen met tal van spelers, regisseurs en vrijwilligers die het gezelschap mee kleur geven.

Doorheen 50 jaar bleef één constante overeind: een hechte groep vrijwilligers die samen theater maakt, van repetitie tot voorstelling. Generaties spelers volgden elkaar op, maar de passie voor toneel bleef onveranderd.

De jubileumproductie In de Miroir vormt dan ook niet alleen een feestelijke afsluiter, maar vooral een symbolische brug tussen verleden en toekomst, een bewijs dat lokaal amateurtoneel springlevend is in Galmaarden.

Dit nieuwsbericht delen: