Buiten hing zaterdagavond een dikke mist over het dorp, maar binnen in de kerk van Leerbeek was het warm, stil en opvallend druk. Meer dan 150 mensen vonden de weg naar Vijf Koningen, een intiem kerstconcert dat precies liet voelen waar WASTINE voor staat: cultuur op mensenmaat, dicht bij huis, met ruimte om samen te luisteren.
WASTINE is een nieuw Gooiks genootschap waarin Michel Doomst, Rudy Nauwelaerts en Koen Goddeau hun liefde voor cultuur, erfgoed en muziek samenbrengen. Geen grootse statements of luide ambities, wel het verlangen om momenten te creëren die blijven nazinderen. Dat werd zaterdagavond tastbaar in een kerk die tot de nok gevuld was, waar aandacht vanzelfsprekend werd en waar niemand leek te willen haasten.
Om 20 uur stipt heette Michel Doomst het publiek welkom. De uitnodiging was simpel: luister, laat het gebeuren, en zing waar mogelijk mee. Daarna nam de muziek het over.
(Lees verder onder de foto.)
Vijf stemmen, één verhaal
Het concert ontvouwde zich als een zorgvuldig opgebouwd geheel. Klassieke kerstliederen kregen een eigen kleur, Nederlandstalige nummers brachten herkenning en warmte, en eigen composities zorgden voor intimiteit. Zang, instrumenten en verhalen wisselden elkaar moeiteloos af, zonder dat het ooit geforceerd aanvoelde.
Op het podium stonden vijf muzikanten, elk met een eigen stem en présence. De jonge Titus Baert bracht frisheid en concentratie, terwijl Saartje Baert met haar eigen nummers voor verstilling zorgde. Kris Baert gaf met zijn stem richting en rust, en Harald Nerinckx op de contrabas en Eddy Peremans op de gitaar kleurden het geheel in met doeltreffende begeleiding. Alles klopte, omdat niets te veel was.
Drie generaties
Een bijzonder moment was de aanwezigheid van drie generaties Baert op het podium. Helemaal raak werd het wanneer Saartje Baert een zelfgeschreven lied bracht over haar vader Kris. Met veel warmte en lichte humor zong ze hoe hij haar held is, ondanks zijn onhandigheid in de keuken, zijn moeite met cijfers en zijn twee linkerhanden. Zijn stem maakt alles goed. De lach ging door de kerk, gevolgd door stilte en daarna langdurig applaus.
(Lees verder onder de foto.)
Dat applaus keerde vaker terug, maar minstens even opvallend was wat ertussen zat. Stilte. Niemand die op zijn horloge keek. Niemand die zich verroerde. De aandacht was voelbaar en gedeeld.
Culturele motor
Het publiek bestond vooral uit mensen uit Leerbeek en Groot-Gooik, maar ook bezoekers uit Pajottegem en de ruimere regio vonden de weg. Toen de laatste noten wegstierven, bleef iedereen nog even zitten. Alsof niemand meteen opnieuw de mist in wilde.
Met Vijf Koningen bewees WASTINE dat cultuur niet veel nodig heeft om te raken als culturele motor op dorpsschaal: een goed idee, een warme plek, en mensen die er tijd voor maken. Geen groot podium, geen bombast, maar wel een kerk vol luisteraars, en een avond die nog even bleef nazinderen, lang nadat de deuren van de kerk weer op slot gingen.
