Nadat de familie Vansnick in mei laatstleden een punt zette achter haar iconische broodronde – een dorpsritueel dat sinds 1938 deel uitmaakte van het dagelijks leven in Herfelingen en omgeving – zijn nu ook de moeilijke knopen doorgehakt over de toekomst van de buurtwinkel in het dorpscentrum. Vast staat dat zowel de bakkerijafdeling als, op termijn, de volledige winkelfunctie van Bakkerij–Superette Vansnick verdwijnen.
Weinigen kunnen het nog uit eigen herinnering navertellen, maar al in de jaren ’30 runde de familie Vansnick in het hart van Herfelingen – met vooral Louis als drijvende kracht – niet alleen een winkel, maar ook een café en zelfs een kleine begrafenisonderneming. Het was een typisch voorbeeld van de veelzijdige dorpszaken uit die tijd, waar één familie meerdere sociale functies vervulde.
Nu en na veel overleg binnen de familie namen Ludo en Griet – met Ludo die recent 60 werd – de ingrijpende maar begrijpelijke beslissing. Daarmee komt, na 87 jaar, een definitief einde aan een familiezaak die drie generaties lang een warm ankerpunt vormde in Herfelingen. Op donderdag 1 januari 2026 valt het doek over de bakkerij, en later sluiten ook de winkeldeuren definitief. Een realiteit die velen met spijt, maar ook met groot respect, onder ogen zien.
Van bakkersfiets tot buurtwinkel: bijna zeventig jaar dorpsgeschiedenis
Wat in de jaren dertig begon als een broodronde met de bakkersfiets, groeide -vooral na de overname in 1955 door Joris Vansnick (✝2023) en Majella (✝2022) – uit tot een herkenbaar en warm baken in het dorpscentrum. Met Joris in de bakkerij en Hilda (°1932) en Adeline (°1935) in de winkel, werd ‘de winkel van Vansnick’ een vertrouwd referentiepunt voor generaties Herfelingenaars.
In 1989 gaven Joris en Majella de fakkel door aan hun zoon Ludo (°1965) en diens vrouw Griet Cornelis (°1967). Zij bouwden de zaak verder uit tot wat ze vandaag is: een onafhankelijke superette waar ambachtelijk brood, dagelijkse boodschappen en een vaste babbel nog deel uitmaakten van dezelfde vanzelfsprekende routine. Zij kregen daarbij jarenlang steun en hulp van Ludo’s zussen Marie-Paule en Anne.
Een bakkerij met faam
Door de jaren heen wist vooral de bakkerij een uitmuntende reputatie op te bouwen. Generaties dorpsgenoten – en vele liefhebbers van daarbuiten – hebben genoten van de verfijnde ‘gâteaux’, de alom bekende ‘éclairs’ en de overheerlijke ‘mattentaarten’ die zo goed als synoniem stonden met Vansnick. Het waren stuk voor stuk huisgemaakte topproducten die hun faam nooit verloochenden. Dat deze ambachtelijke kwaliteit bovendien altijd aan bijzonder democratische prijzen werd aangeboden, maakte de waardering van het trouwe klantenbestand alleen maar groter. Het verklaart ook waarom vandaag zovelen met weemoed terugdenken aan wat verdwijnt.
Een beslissing die respect afdwingt, maar ook pijn doet
Met het stopzetten van de bakkerij wordt nu ook de volledige afbouw van de winkel ingeluid. De komende maanden zullen Ludo en Griet stap voor stap de volledige voorraad en inrichting een nieuwe bestemming geven – een grote uitdaging voor een kleine familiezaak.
Hoewel veel klanten begrip tonen voor de menselijke én zakelijke redenen achter de beslissing, overheerst toch een gevoel van gemis. Want Herfelingen verliest niet zomaar een handelszaak; het verliest een stukje van zijn ziel. Met het verdwijnen van Bakkerij – Superette Vansnick verliest de regio bovendien één van haar laatste echte, onafhankelijke buurtwinkels, waar persoonlijke service en nabijheid nog dagelijkse realiteit waren.
De Superette Vansnick start dan ook op maandag 5 januari 2026 met haar ‘uitverkoop’. Vanaf dan is de winkelstock te koop met 30% korting. Dit is niet geldig voor rookwaren en charcuterie. De winkel is vanaf dan alle dagen open van 8u tot 17u. Op woensdag en zondag is Superette Vansnick gesloten.
Wat betekent dit voor het dorpsleven?
In kleine dorpen is een buurtwinkel of bakkerij vaak meer dan een verkooppunt. Het is een sociaal knooppunt: een plek waar mensen elkaar ontmoeten, waar nieuwtjes worden uitgewisseld, waar oudere bewoners terechtkunnen zonder verre verplaatsingen, waar nabijheid, herkenbaarheid en warmte nog een vanzelfsprekendheid vormen.
Met het verdwijnen van ‘Vansnick’ verdwijnt ook een stukje sociale zuurstof. Voor alleenwonenden, minder mobiele dorpsgenoten, de bewoners van Zonnestraal en het trouwe klantenpubliek betekent dit niet enkel een praktisch, maar vooral een emotioneel verlies. De spontane babbel bij de toog, het vertrouwde gezicht achter de kassa, de zekerheid van ‘nog snel iets gaan halen’, het zijn die kleine, menselijke elementen die het dorpsleven kleur gaven en die nu dreigen weg te vallen.
Bij veel dagelijkse én wekelijkse klanten rijst dan ook de bezorgde vraag: hoe moet die leemte ooit worden opgevuld?
Moeilijke beslissing, open toekomst
Ludo en zijn entourage zijn hun leven lang bezige bijen geweest, mensen die nooit stilzaten en voor wie vroeg opstaan, hard werken en klaarstaan voor hun klanten bijna een tweede natuur waren. Het is dan ook moeilijk voor te stellen dat zij nu plots de levensstijl van ‘tafel, zetel, bed’ zullen omarmen.
Wie Ludo kent, weet dat hij niet gemaakt is om achterover te leunen. Misschien ontdekt hij nieuwe bezigheden, misschien blijft hij op de achtergrond toch nog actief, misschien vindt hij eindelijk tijd voor zaken die decennialang moesten wachten. De toekomst zal het uitwijzen, maar één ding lijkt zeker: rust zal voor hem nooit helemaal synoniem zijn met stilstand.
Einde van een traditie of het begin van iets nieuws?
Hoewel de sluiting pijnlijk is, blijft het verhaal van de familie Vansnick symbool staan voor vakmanschap, doorzettingsvermogen en lokale verbondenheid. Wat de toekomst brengt voor het pand, het dorpscentrum en de sociale dynamiek, is voorlopig onduidelijk. Maar dat Herfelingen een stukje van zijn hart verliest, staat buiten kijf en ook Bunny pinkt in het geniep een traantje weg want ook hij herinnert zich nog perfect de smakelijke Bunnykoeken die door bakker Ludo op zijn ‘inhuldiging’ gretig werden uitgedeeld.
