De ochtend van 11 november begon in stilte, ook in Groot-Gooik. Zowel in Gooik-centrum, Leerbeek, Kester, Oetingen en Strijland klonk geen oorverdovend lawaai van verkeer of markten, enkel het zachte geroffel van trommen en het ritmische stappen van vlaggendragers die door de dorpsstraten trokken. Heel wat inwoners en jeugdbewegingen kwamen samen om te doen wat al generaties lang gebeurt: de wapenstilstand herdenken, en met eerbied even stilstaan bij vrede.
Op 11 november 1918 kwam, na meer dan vier jaar oorlog, een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Wat toen begon als een moment van stilte voor de gesneuvelden, groeide uit tot een jaarlijkse herdenking die mensen overal in het land verbindt. Ook in Groot-Gooik is het een traditie die blijft leven, gedragen door jong en oud.
Zoals elk jaar werd een bestelwagen voorzien zodat het gemeentebestuur, verenigingen, oud-strijders en sympathisanten samen konden deelnemen aan de herdenkingsmomenten. Aan elk van de monumenten van de gesneuvelden in de vijf deelgemeenten van Groot-Gooik legden vertegenwoordigers een bloem neer, een klein gebaar dat groot voelde. De tocht eindigde in Strijland, waar een vredesviering de herdenking afrondde.
(Lees verder onder de foto.)
Vredesviering in Strijland
Aan basisschool De Oester in Strijland verzamelde de stoet zich. Voorop marcheerde het Accelero Twirling Team, strak in het gelid, gevolgd door de G-Bloezers die de mars ritme en kleur gaven. In de kerk van Strijland volgde een korte misviering, die werd geleid door Luc Dedobbeleer, nagegaan door het Vredeslied. Commandant Thierry De Buyser (Satcom – ‘de bollen’ in Kester) bracht nadien een pakkende boodschap over verantwoordelijkheid en vrede in moeilijke en onzekere tijden. Jongeren van KLJ Strijland (Noa Sterckx) en Chiro Were-Di (Kobe Hellin) lazen eigen teksten voor, woorden die recht uit het hart kwamen en zichtbaar raakten. Nadien werd het gedicht In Vlaamse velden voorgelezen, gevolgd door een korte maar krachtige toespraak van schepen Jonas De Maeseneer, die opriep om de herinnering levend te houden en waakzaam te blijven voor wat vrede vandaag betekent.
Eerbetoon aan het monument
Na de slotzegen trok de stoet naar het kerkhof van Strijland. Daar legde het gemeentebestuur bloemen neer bij het graf van de oud-strijders. De vlaggen zakten, het publiek zweeg. Enkel het geritsel van bladeren en het zachte geluid van de wind droegen de stilte.
De 11-novemberviering in Groot-Gooik was ingetogen maar warm, gedragen door jong en oud. Een dag waarop dorpen verbonden raakten in herinnering, met één gedeelde boodschap: blijven herdenken, en blijven kiezen voor vrede.
