Ook in Pajottegem en de omliggende dorpen stond de Wapenstilstandsherdenking vandaag centraal. Samen met duizenden mensen in het hele land herdachten de inwoners het einde van de Eerste Wereldoorlog in 1918 – en bij uitbreiding alle oorlogen en conflicten waarin miljoenen mensen het leven lieten.
Deklaroen woonde de plechtigheden in Groot-Galmaarden bij, waar wat ooit begon als een ingetogen moment van rouw in de loop der jaren is uitgegroeid tot een levend symbool van dankbaarheid, verbondenheid en vrede. De plechtigheden werden traditioneel afgesloten met een ontvangst in het gemeenschapscentrum Willem Tell. Het was een team rond gebouwverantwoordelijke Nathalie Claes dat instond voor de bediening.
Een traditie van respect en samenhorigheid
Zoals elk jaar werd een autocar voorzien, zodat vertegenwoordigers van het gemeentebestuur en van vaderlandslievende verenigingen, scholieren en sympathisanten samen konden deelnemen aan de herdenkingsmomenten in de drie deelgemeenten: Vollezele, Galmaarden en Tollembeek.
Overal werd in eerbied haltgehouden bij de monumenten van de gesneuvelden, stille getuigen van het leed dat ooit ook deze dorpen trof. Tot op vandaag blijven nog zo’n tienduizend Belgische militairen uit de Groote Oorlog vermist. Ook nu nog staan velen stil bij de offers van wie ons land diende. Hun inzet en moed blijven een blijvende inspiratiebron voor iedereen die vandaag waakt over onze vrijheid.
Op elke locatie bracht eerste schepen Ludo Persoons, namens het gemeentebestuur, een korte toespraak, gevolgd door de traditionele bloemenhulde en een ingetogen moment van stilte. De plechtigheden werden muzikaal omlijst door de lokale muziekverenigingen, wat bijdroeg aan de waardige sfeer van verbondenheid.
Eerbetoon aan de oudstrijders
Een van de opvallende aanwezigen was de 87-jarige Mark Provez uit Galmaarden – paracommando, voorzitter en vaandeldrager van de lokale afdeling van de Nationale Strijdersbond van België (NSB). Al tientallen jaren zorgt hij, samen met de vaandeldragers Wilfried Niels (Oudstrijders Tollembeek), Johan Decorte (Oudstrijders Galmaarden) en Georges De Beuf (Oudstrijders Vollezele), voor kleur en waardigheid tijdens de herdenkingen.
De NSB, opgericht na de Eerste Wereldoorlog, verdedigt al meer dan een eeuw de belangen van oudstrijders, militairen en hun families. De organisatie ijvert voor erkenning, waardige herdenkingen en het behoud van patriotische waarden.
“De vrijheid waarin wij leven, is niet vanzelfsprekend,” benadrukte Mark Provez. “Ze is betaald met het offer van mensen die geloofden in vrede, rechtvaardigheid en menselijkheid. Die waarden mogen we nooit laten vervagen.”
Een boodschap die actueler is dan ooit
De herdenking van 11 november gaat al lang verder dan het einde van één oorlog. Sinds 1945 is het een universeel moment van bezinning geworden over alle oorlogsslachtoffers en over alle mensen die vandaag nog steeds lijden onder geweld, vervolging en onrecht. De wereld van vandaag toont pijnlijk aan dat vrede nooit vanzelfsprekend is. Volgens recente cijfers van het Uppsala Conflict Data Program zijn er wereldwijd nog steeds meer dan 150 actieve gewapende conflicten, waarvan een tiental de omvang van een echte oorlog hebben bereikt — zoals in Oekraïne, Israël en Palestina, Soedan, Oost-Congo en de Sahel.
Ook in Galmaarden leeft dat besef sterk. “Wat vroeger ver weg leek, staat plots dichtbij,” getuigen trouwe deelnemers. “De oorlog in Oekraïne, de beelden op televisie, de vluchtelingen in onze dorpen… het maakt de boodschap van Wapenstilstand actueler dan ooit.”
Eerste schepen Ludo Persoons vatte het mooi samen: “Ook in onze gemeenten werden in de nasleep van oorlogen levens ontwricht, maar telkens toonden we veerkracht, solidariteit en hoop. Vandaag, 107 jaar na WOI en 80 jaar na WOII, blijft vrede kwetsbaar. Dagelijks zien we beelden die dat bevestigen.”
Herdenken is vooruitzien
De 11-novemberviering is meer dan een ritueel uit het verleden. Het is een levend moment dat generaties met elkaar verbindt. Door jaarlijks bloemen neer te leggen, stil te staan bij de namen op de monumenten of gewoon even de stilte te laten spreken, wordt doorgegeven wat echt telt: respect, verdraagzaamheid en vrede. De aanwezigheid van jongeren, scholen en verenigingen toont dat deze herdenking toekomst heeft.
In het GC Willem Tell konden de aanwezigen na afloop genieten van een verzorgde ontvangst, ingekleed met werkjes van de schoolkinderen van De Knipoog (Tollembeek), De Notelaar (Vollezele), De Vlinder (Herhout) en De Ontdekking (Galmaarden). Schepen van Onderwijs Marleen Merckaert sprak haar waardering uit: “De kunstwerken van onze kinderen zijn een stille schreeuw tegen geweld en een hoopvolle blik naar morgen. In een wereld die soms wankelt onder conflicten en onzekerheid blijft onderwijs de hoeksteen van hoop en vrede.”
Tot slot nam John Loots, Vollezelenaar en kleinzoon van WOI-veteraan Johannes Rooyakkers, het woord namens alle strijders, veteranen en verzetsmensen. “Oorlogen en conflicten zijn nooit veraf,” benadrukte hij. “Juist daarom moeten we blijven herdenken. Want herinneren is vooruitzien.”
De viering van 11 november in Groot-Galmaarden was een dag van dankbaarheid, bezinning en verbondenheid. Een dag waarop verleden, heden en toekomst elkaar raken — en waarop één boodschap luid en duidelijk weerklonk:
“Vrede is geen vanzelfsprekendheid. Ze is een verantwoordelijkheid.”
