Deze namiddag brachten burgemeester Kris Poelaert, het voltallig schepencollege en adjunct-algemeen directeur Eric Van Snick, een bijzonder bezoek aan de woning in de Stijderstraat 35. Daar, in de warme huiselijke sfeer van haar eigen woonkamer, werd Hendrika (Henriette) Lommers omringd door familie en vrienden voor het vieren van een uitzonderlijke mijlpaal: haar 100ste verjaardag.
Burgemeester Kris Poelaert en zijn team kwamen niet met lege handen. Conform de traditie mocht de eeuwelinge rekenen op een mand vol streekproducten, een kleurrijke bloemenruiker, een ingekaderde foto van het koningspaar – voorzien van een persoonlijke handtekening – én een enveloppe met waardebonnen. Met een glas in de hand werd er niet alleen geklonken op een rijk gevuld verleden, maar vooral op de vele mooie momenten die haar nog te wachten staan.
Van Limburg naar Henegouwen
Henriette werd geboren op 10 augustus 1925 in Lommel op een boogscheut van de Nederlandse grens, als derde jongste in een gezin van elf kinderen. Ze groeide op in het interbellum, in een tijd waarin grote gezinnen grotendeels zelfvoorzienend waren en het dagelijkse ritme bepaald werd door kerkklokken en seizoenen. Haar jeugd was eenvoudig: schoolbanken van hout, schaarse boeken en van jongs af aan meehelpen in huis en waar kon.
Toen haar vader werk vond in een zinkfabriek in Hennuyères verhuisde het gezin van Limburg naar Henegouwen. Na de bevrijding in 1945 brak de periode van heropbouw aan. Henriette was toen een jonge vrouw in de twintig, klaar voor een nieuw hoofdstuk in haar leven.
Liefde, gezin en tegenslag
In 1948 huwde zij met haar grote liefde, Pierre Doclot. Het huwelijk werd voltrokken door toenmalig burgemeester Pierre Delannoy. Het koppel vestigde zich in de Capucijnenwijk in Edingen en kreeg twee dochters: Bernadette (1950) en Josiane (1953). In 1960 verhuisde het gezin naar een eigen woning aan de Strijderstraat in Sint-Pieters-Kapelle – tot op vandaag Henriettes thuis.
Het geluk kreeg een zware klap toen Pierre, tien jaar ouder dan Henriette, plotseling overleed. Zij was amper veertig en bleef achter als weduwe met twee tieners. Met vastberadenheid en een flinke portie werklust hield ze het gezin overeind. Ze vond werk aan het Athénée Royal d’Enghien, waar ze zorgde voor de netheid van de klaslokalen en hielp bij het verdelen van maaltijden.
Groene vingers en sterke wil
Naast haar werk en huishoudelijke taken legde Henriette een groentetuin aan die het gezin voorzag van verse groenten en fruit. Haar tuin was niet alleen een bron van voedsel, maar ook van trots, rust en voldoening – een passie die ze tot haar negentigste bleef uitoefenen.
Beide dochters bouwden hun eigen leven op: Bernadette bleef in de buurt wonen met haar man Raymond, Josiane woont met haar echtgenoot Philippe in Montignies-le-Tilleul bij Charleroi. Hoewel er geen kleinkinderen kwamen, is Henriette vandaag omringd door warme zorg: dagelijks bezoek van Bernadette en Raymond, geregeld van Josiane en Philippe, attente buren, vele vrienden en de trouwe aanwezigheid van buurvrouw Marie-Jeanne.
Een eeuw van verandering
Henriette maakte een eeuw vol ingrijpende veranderingen mee: van paard en kar naar auto’s, van wasborden naar wasmachines, van radio naar televisie en computers. Ze zag vrouwen meer kansen krijgen en de samenleving moderniseren, maar bleef altijd trouw aan haar waarden: eenvoud, hard werken en zorg voor elkaar.
Ze is bijzonder fier dat ze, ondanks haar jong weduwschap, haar woning volledig heeft kunnen afbetalen en haar dochters een goede opvoeding heeft gegeven.
Haar dochters vatten het kernachtig samen: “Ons mama is een unicum. Altijd goedlachs, optimistisch, vrijgevig in woord en daad, en voorzien van een flinke dosis moed.”
Met haar 100 jaar belichaamt Henriette Lommers niet alleen een indrukwekkende persoonlijke geschiedenis, maar ook een eeuw Belgische en lokale geschiedenis. Haar leven is een stille, maar onverwoestbare getuigenis van veerkracht, eenvoud en liefde.
