
Het atletiekterrein Houteman van Gooik kleurde afgelopen weekend opnieuw folk. Gooikoorts 2025 bracht drie dagen lang muziekliefhebbers van alle leeftijden op de been, met een warme familiesfeer en een indrukwekkende reeks artiesten.
Vrijdag en zaterdag genoten bezoekers van stralend zomerweer, waardoor het festivalterrein gonste van de gezelligheid en er overal kinderen speelden, gezinnen kampeerden en dansliefhebbers hun voeten losgooiden. Op zondag zat het weer wat tegen, met wisselvallige buien die hier en daar paraplu’s en regenjassen in stelling brachten – maar ook toen bleef de sfeer overeind.
Warm en toegankelijk festival
Op het podium passeerden zowel Belgische als internationale toppers. De aftrap kwam van Kadril, dat samen met Patrick Riguelle zijn 50-jarig bestaan vierde. Daarna volgden onder meer Le Diable à Cinq (Canada), Kíla (Ierland), Stornoway (Verenigd Koninkrijk) en Julie Alapnes (Noorwegen). Op zondag sloot Sam Bettens het festival in stijl af, met zijn nieuwe country-Americana-project dat hij voor het eerst live voorstelde in België.
Tussen de optredens door viel er voor jong en oud meer dan genoeg te beleven. Kinderen leefden zich uit in een veilige speelzone, volgden creatieve workshops of lieten zich schminken, terwijl ouders genoten van een koffie of streekbiertje aan het extra buitenterras. Ochtendconcerten en yogasessies zorgden voor een zachte start van de dag. Wie nog wat dieper in de folk wilde duiken, kon zich vergapen aan de instrumentenbouwersmarkt, waar vakmanschap en passie centraal stonden.
Gooikoorts profileerde zich opnieuw als een warm en toegankelijk festival. Dankzij een ‘pay what you can’-formule konden bezoekers zelf kiezen hoeveel ze betaalden, en op zondag kregen 250 lokale inwoners van Pajottegem gratis toegang. Bovendien was het hele terrein rookvrij, met alleen buiten een aparte rookzone, waardoor de familiale sfeer nog meer ademruimte kreeg.
Na drie dagen vol muziek, ontmoeting en Pajotse gezelligheid mag Gooikoorts zichzelf opnieuw gerust hét folkfestival van Vlaanderen noemen. Want wie er was, voelde het: hier draait het niet om show, maar om puur plezier en een liefde voor muziek die blijft hangen tot lang na het laatste bisnummer.






























