Iedere maand ter gelegenheid van de gemeenteraad spreekt deklaroen een beleidsmandataris aan om nader met hem/haar kennis te maken en te peilen naar zijn/haar politieke verwachtingen en ambities. Dit keer is dat Sandra Dero (cd&v). Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen behaalde zij 1229 voorkeurstemmen. In de nieuwe legislatuur zetelt zij als vijfde schepen met de bevoegdheid over Cultuur, Toerisme, Streekmusea, Bibliotheek en Kunstonderwijs. Ook aan haar werden 10 vragen voorgelegd.
Personalia
Sandra Dero is een bekende figuur in Pajottegem, waar ze met de glimlach haar ronde doet als postbode. Ze is sinds 1994 getrouwd met Serge Neufkens en samen hebben ze twee kinderen, Arno en Lara. Intussen zijn ze ook de trotse oma van Noa en Tuur. Sandra woont aan de Patriotsesteenweg, en in de streek kent men haar als ‘Sandra van de Post’. Met haar 4/5-job en haar politieke engagement weet ze werk en beleid perfect te combineren. Ze is een vroege vogel, een vlotte babbelaar en een vrouw die mensen verbindt – zowel letterlijk als figuurlijk.
1. Wat motiveerde u om politiek actief te worden en hoe bent u uiteindelijk schepen geworden?
“Mijn politiek pad begon indirect via mijn moeder, die in 1982 kandidaat was op een SP-lijst. Zelf heb ik altijd belangstelling gehad voor onderwijs en samenleving, wat ook blijkt uit mijn schoolkeuze: het GO! en het KA Geraardsbergen. Toch kwam ik via een andere weg bij CD&V terecht. In 2006 vroeg burgemeester Kris Poelaert me om de lijst te vervolledigen. Door mijn job als postbode kende ik veel mensen – en zij mij – wat waarschijnlijk heeft bijgedragen aan mijn verkiezing. Politiek is voor mij een verlengde van mijn sociale betrokkenheid: ik wil dicht bij de mensen staan en hun stem mee vertalen naar beleid.”
2. Welke plaats neemt cultuur volgens u in binnen het beleid van een plattelandsgemeente als de onze?
“Cultuur is voor mij geen luxeproduct, maar een noodzaak. In een plattelandsgemeente zoals Pajottegem moet cultuur net zo toegankelijk en waardevol zijn als in een stad. Door de fusie hebben we nu 7 culturele locaties. Dat betekent: veel kansen, veel verbondenheid, veel beleving. Onze cultuurhuizen bieden een mix van theater, muziek, literatuur, kunst en workshops. Dankzij de samenwerking met een gemotiveerd team van cultuurmedewerkers kunnen we een sterk en gevarieerd aanbod neerzetten dat gedragen wordt door en voor de inwoners.”
3. Hoe verschilt het cultuurbeleid op het platteland van dat in een centrumstad, en welke kansen brengt dat met zich mee?
“In kleinere gemeenschappen is er een grote betrokkenheid en sociale controle. Mensen kennen elkaar goed, wat zowel een voordeel als een uitdaging is. Daarom hebben we een werkgroep in het leven geroepen die voorstellen bespreekt voor ze naar het college gaan. Zo zorgen we dat het beleid gestoeld is op reële noden. Cultuur op het platteland moet dicht bij de mensen staan: letterlijk bereikbaar, maar ook inhoudelijk herkenbaar. Hier geen elitair aanbod, maar cultuur op maat van de gemeenschap.”
4. Wat zijn volgens u de belangrijkste culturele troeven van Pajottenland, en hoe versterkt u die?
“We beschikken over zeven culturele locaties verspreid over de fusiegemeente, met ruimtes van 20 tot 250 zitplaatsen. Die infrastructuur is een troef. Maar het is niet enkel de locatie die telt. Onze prioriteit is om deze culturele oorden comfortabeler te maken. Een goed cultureel moment begint al bij een comfortabele stoel en een warme ontvangst. Daarom zetten we niet alleen in op een toegankelijk programma-aanbod dat jong en oud aanspreekt maar ook op infrastructuurverbetering, betere akoestiek,…..”
5. Worden er de komende jaren nieuwe culturele initiatieven gelanceerd waar u bijzonder trots op bent?
“Zeker! Twee initiatieven springen eruit. Eerst en vooral de Parkenparade: een cultureel evenement met picknicks en voorstellingen in het groen, dat zelfs provinciale erkenning kreeg. Een sterk signaal na amper een half jaar fusie! Daarnaast plannen we praatcafés met BV’s op zondagvoormiddag: gesprekken over kunst, maatschappij en het leven, gekoppeld aan een lokaal aperitief. Het zijn laagdrempelige, verbindende initiatieven die passen in ons DNA: gezellig, inhoudelijk en inclusief.”
6. Hoe betrekt u lokale verenigingen en kunstenaars bij het cultuurbeleid?
“We nodigen kunstenaars expliciet uit om lid te worden van de cultuurraad. Hun stem is belangrijk en hun creativiteit inspireert. Door participatie kunnen ideeën groeien tot concrete projecten. Er is ook ruimte voor samenwerking tussen kunstenaars, verenigingen en scholen. Ik geloof sterk in de kracht van co-creatie: wie cultuur wil laten bloeien, moet mensen samenbrengen en kansen creëren.”
7. Welke toeristische troeven van de regio wil u verder op de kaart zetten?
“Pajottegem heeft een enorm potentieel qua toerisme. We werken aan een toeristische gids voor de hele fusiegemeente, niet enkel Gooik zoals voorheen. In Galmaarden komt een onbemand toerismepunt in de kerk, met een doorsteek naar het Baljuwhuis. Herne krijgt nieuwe toerismezuilen. Ook organiseren we inclusieve rolstoelwandelingen in alle drie de deelgemeenten. Toerisme moet verbindend zijn én toegankelijk voor iedereen.”
8. Wat is volgens u de rol van streekmusea in onze snel veranderende samenleving?
“Onze streekmusea hebben een educatieve en identiteitsvormende rol. Ze bewaren verhalen, gebruiken en objecten die ons als gemeenschap definiëren. Musea zoals het muziekinstrumentenmuseum of dat van het Belgisch trekpaard vertellen wie we zijn en waar we vandaan komen. Wij ondersteunen hen logistiek en bekijken hoe we hun werking kunnen versterken en toekomstbestendig maken.”
9. Hoe ziet u de toekomst van de bibliotheek in een digitale samenleving?
“De bibliotheek is een hybride plek geworden. We blijven inzetten op papieren boeken, zeker voor kinderen en jongeren. Fysiek lezen is cruciaal voor hun taal- en concentratieontwikkeling. Maar we evolueren ook: er zijn digihelpers actief in onze bibliotheken en we organiseren leermomenten rond digitale vaardigheden. De bib wordt een kenniscentrum, een plek van ontmoeting én een brug naar de digitale wereld. Zo beantwoorden we aan de noden van vandaag én morgen.”
10. Wat zijn uw prioriteiten in het kunstonderwijs en welk project ziet u als uw droom?
“KunstParel is een bloeiende academie met een uniek aanbod. We bieden klassiek én volkskunstonderwijs aan met instrumenten als draailier, doedelzak en folkgitaar – uniek in Vlaanderen. We zetten ook sterk in op zorgondersteuning, op leertrajecten op maat, en op samenwerking met muziekverenigingen. Onze grootste realisatie wordt het nieuwe kunstencentrum in het oude vredegerecht te Herne, klaar tegen het najaar 2026.
Mijn droomproject? Een erfgoeddepot in ‘t Klooster, waar erfgoed niet enkel bewaard, maar ook beleefd wordt. Een cultureel ankerpunt voor de hele regio.”
Slotwoord
Sandra Dero is geen schepen die enkel plannen maakt – ze voert ze ook uit. Met haar sterke band met de mensen, haar passie voor cultuur en haar oog voor erfgoed en onderwijs, geeft ze richting aan het nieuwe Pajottegem. Haar bestuursfilosofie is eenvoudig maar krachtig: “Wat goed is, willen we nog beter maken.”
Met initiatieven als de Parkenparade, een nieuwe kunstacademie, toekomstgerichte bibliotheken en een erfgoeddepot in de steigers, legt zij vandaag de fundamenten voor een culturele toekomst waarin elke inwoner van Pajottegem zich kan herkennen.
In augustus legt ‘deklaroen’ het oor te luister bij schepen Marleen Merckaert. Zij is bevoegd voor Onderwijs, Gezin, (lokale) Kinderopvang en Speelpleinwerking.
