Geloof, traditie en verbondenheid in het hart van het Pajottenland
De Paardenprocessie van Kester mocht dit jaar rekenen op een recordaantal ruiters, figuranten en gelovigen voor een tocht in het teken van eeuwenoude devotie, traditie en samenhorigheid.
Een bijzonder groot aantal deelnemers, zowel uit de paardenwereld als onder het voetvolk, stapte al vroeg in de ochtend mee in een ommegang van nagenoeg 14 km. Zoals de traditie het wil, vertrok de processie iets na 6u15 aan de Sint-Martinuskerk in Kester, om via Herfelingen en Oetingen er rond de middag opnieuw aan te komen.
De organisatie is in handen van de Gilde van het Paardenvolk, een vereniging die in 2021 haar 150-jarig bestaan vierde. Naar aanleiding van die gebeurtenis verscheen het boek 150 jaar Paardenvolk te Kester, een uitgave van de Heemkundige Kring van Gooik, waarin de geschiedenis van de Gilde van 1871 tot 2021 wordt belicht. Sinds vorig jaar is de Paardenprocessie ook officieel erkend als Vlaams Immaterieel Cultureel Erfgoed – een erkenning die het belang van deze traditie voor de regio onderstreept.
Recent werd een bijzonder hoofdstuk toegevoegd aan die rijke geschiedenis. Aan de Sint-Martinuskerk in Kester werd een standbeeld onthuld, naar geest en hand van kunstenaar Francis Geeroms, ter ere van de Paardenprocessie. Tijdens een plechtige inhuldiging kreeg dit monument een centrale plaats als blijvende herinnering aan deze unieke, diepgewortelde traditie van verbondenheid tussen generaties.
HERFELINGEN
Een indrukwekkende stoet met diepe symboliek
De processie vertrekt traditioneel aan de Sint-Martinuskerk, voorafgegaan door het luiden van de klokken en een gebed. Aan het hoofd van de stoet stapt Sint-Martinus, de beschermheilige van Kester, vergezeld van zijn bedelaar – een tafereel dat christelijke naastenliefde symboliseert.
Daarna volgen de vlaggendragers, sierlijke boerenpaarden, ruiters onder leiding van hun commandant en diens assistenten, koetsen, drie kruisen gedragen door een gezant uit elke parochie, de gedragen ‘Genadestoel’ en ten slotte het voetvolk.
Route vol rituelen en ontmoeting
De stoet trekt van Kester naar Herfelingen, waar de Koninklijke Fanfare De Ware Broeders de deelnemers muzikaal verwelkomt. In de Sint-Niklaaskerk leidt federatiepastoor Kris Meskens een eerste misviering. Na een korte pauze en wissel van beelddragers trekt de stoet verder via de Drieskenskapel in Holland naar het centrum van Oetingen. Daar verzorgt pastoraal medewerker Paul Dedobbeleer het gebedsmoment in de Sint-Ursmaruskerk.
OETINGEN
Een sleutelmoment is de samenkomst van de Grote Processie met de ‘kleine’ Sacramentsprocessie nabij de Sint-Jozefkapel aan de rand van het Kesterheidegebied. Daar, op de kruising van de Steenweg Asse en de Kesterweg, wordt gezamenlijk geknield voor een plechtige zegen.
In de Sacramentsprocessie wordt een geconsacreerde hostie, beschouwd als het lichaam van Christus, in een monstrans geplaatst en in de optocht meegedragen. Zoals het hoort bij een traditionele Sacramentsprocessie, kondigen herauten de komst aan. Er wordt bijzondere aandacht geschonken aan heiligen die al dan niet een plaats hebben in de Sint-Martinuskerk.
Het Allerheiligste Sacrament werd door priester Koen Van Nguyen meegedragen onder een baldakijn, dat werd voorafgegaan door het processiekruis en geflankeerd door flambouwen, gedragen door leden van de Kerkfabriek. Daarna volgen de vertegenwoordigers van de parochiale verenigingen met hun vlaggen. Achteraan sluiten de gelovigen de stoet af. De Sacramentsprocessie is een publieke uiting van verering voor de allerheiligste Eucharistie.
Een blijvend monument voor een levend verleden
Dit jaar kreeg de processie een tastbare bekroning. Aan de Sint-Martinuskerk werd een nieuw standbeeld onthuld, gemaakt door kunstenaar Francis Geeroms, als eerbetoon aan de Paardenprocessie en de inzet van de leden van de Gilde van het Paardenvolk. Het beeld kreeg een prominente plaats als blijvende herinnering aan de verbondenheid die deze ommegang al eeuwenlang tot stand brengt – tussen jong en oud, ruiter en wandelaar, dorp en geloofsgemeenschap.
Jaarlijks nemen meer dan honderd ruiters en zo’n driehonderd figuranten deel aan de processie, waaronder kinderen van de dorpsschool, leden van de Chiro en de lokale Fanfare Sint-Martinus. De Paardenprocessie van Kester is meer dan een optocht – het is een levende traditie die het culturele weefsel van Kester, Herfelingen en Oetingen elk jaar opnieuw versterkt.
Het fotomateriaal in en rond Oetingen is afkomstig van Nick Heremans – waarvoor dank.
