De feesttent van de Jaarmarkt werd vandaag omgetoverd tot een bruisend danspaleis voor de senioren van de fusiegemeente Pajottegem. ‘Pajottegem danst geirn’ – de opvolger van het vroegere ‘Jeirn danst geirn’ – bracht honderden enthousiaste 55-plussers op de been voor een namiddag vol muziek, dans, nostalgie en verbondenheid. Het werd een editie om te koesteren, met een lach én een traan.
Wat ooit begon als een gezellig samenzijn aan de vooravond van de Jaarmarkt, is intussen uitgegroeid tot een vaste waarde in het sociaal-culturele leven van de gemeente. Sinds de gemeentefusie werd de naam aangepast, maar de ziel van het evenement bleef behouden: 55-plussers samenbrengen rond muziek, herinneringen en plezier.
Warme woorden en een warm onthaal
Het gemeentebestuur was nadrukkelijk aanwezig en burgemeester Kris Poelaert lichtte in zijn welkomstwoord de kern van het initiatief toe: “Als bestuur is het onze taak te zorgen voor onze inwoners, in elke levensfase. Initiatieven als deze zijn investeringen in levenskwaliteit. Wat we daarvoor terugkrijgen is onbetaalbaar: warmte, vriendschap, vrolijkheid en dankbaarheid.”
Dat warme welkom werd gedeeld door Jean Dooms, voorzitter van de Hernse cultuurraad en door seniorenschepen Kurt Penninck. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om ook de komende seniorenactiviteiten in de kijker te zetten. Dat zijn de Seniorennamiddag op 17 juni in Gooik en het Resto+ in Galmaarden op 1 en 2 juli.
Bij aankomst werden de gasten hartelijk onthaald met een gratis drankje en een heerlijke mattentaart – een kleine verwennerij die duidelijk werd gesmaakt. De grote feesttent baadde in gezelligheid, aangekleed met tafels, bloemen en een ruime dansvloer die al snel druk bezet was.
Dansen, zingen en genieten
Muzikaal werd niets aan het toeval overgelaten. De affiche was sterk en gevarieerd met voor elk wat wils. Bart Declercq trapte de namiddag af met een reeks melodieuze klassiekers die het publiek meteen in de juiste stemming brachten. Zijn warme stem bracht rust én herkenning.
Daarna zorgde het sprankelende duo Sacha & Davy voor de eerste dansgolven in het publiek. Met hun aanstekelijke energie wisten ze het ritme op te drijven en de dansvloer te vullen.
De sfeer bereikte een nieuw hoogtepunt met De Alpenzusjes, die met hun vrolijke alpenklanken een zomerse toets gaven aan de namiddag. Ze kregen zonder moeite de hele zaal mee in een lange, kleurrijke polonaise. “Dat noemen ze ambiance,” lachte een dansende Maria (82), zichtbaar in haar element.
Een emotioneel afscheid van een legendarisch duo
Het meest ontroerende moment kwam tijdens het slotoptreden van Sanseveria, het iconische duo van Freddy Danau en Claudine Roobaert. Na decennialang op tientallen podia in de regio te hebben gestaan, kozen zij Pajottegem danst geirn als het decor voor hun allerlaatste optreden.
“Ik kreeg kippenvel,” vertelde Jeanine (80) met tranen in de ogen. “Sanseveria was onze jeugd. Hun liedjes, hun présence… ze waren er op elk belangrijk moment in ons leven. Dit was een afscheid met stijl en hart.”
Sanseveria ontstond in 1990 in Herne en groeide uit tot een geliefde lokale muziekformatie met een unieke mix van Nederlandstalige klassiekers, schlagers en eigen nummers. Ze brachten muziek met gevoel, humor en een menselijkheid die raakte. Hun laatste optreden was een eerbetoon aan hun publiek – dat hen op handen droeg – en een waardig sluitstuk van een muzikale reis vol warmte.
Het was burgemeester Poelaert die, namens het publiek en in naam van allen die ooit van Sanseveria’s entertainment mochten genieten, hen een gelegenheidsgeschenk overhandigde. Sanseveria, misschien… maar of Freddy en Claudine definitief afscheid nemen van het podium? Dat blijft een open vraag. Wie zei ooit: “Zeg nooit nooit”?
Meer dan alleen een dansfeest
Pajottegem danst geirn was opnieuw een voltreffer. De combinatie van toegankelijke muziek, warme sfeer, laagdrempeligheid en sterke omkadering maakt van dit evenement een voorbeeld van hoe lokale besturen betekenisvolle ontmoetingen kunnen faciliteren. Bovendien toont het aan hoe efficiënt bestaande infrastructuur – zoals de Jaarmarkttent – kan worden ingezet voor sociale initiatieven met grote impact. Wat begon als een idee om senioren een fijne namiddag te bezorgen, is vandaag uitgegroeid tot een ankerpunt voor vele inwoners van ook en vooral buiten de Hernse grenzen.
Of zoals André (76) het met een knipoog verwoordde: “Zolang mijn benen het doen, blijf ik komen. En zelfs daarna… zet mij maar in een rolstoel in het midden van de dansvloer.”
Het ‘feestje’ werd mogelijk gemaakt dankzij de inzet van het Jaarmarktcomité, de leden uit de huidige en vorige gemeentelijke raden, de vele vrijwilligers en uiteraard de ruim 300 enthousiaste aanwezigen.
Met dank aan Johann Rosier en Gwen Vandendaele voor het bijkomend fotomateriaal
