GOOIK –  Academie neemt afscheid van twee uiterst waardevolle pionnen

De Academie voor Muziek, Woord en Dans van Gooik wuifde haar collega’s Marina Deherder en haar echtgenoot Patrick De Maeseneer, die per 1 mei met pensioen gaan, uit met een mooi en muzikaal afscheid. Dat ging gepaard met veel toeters en bellen, een afscheidsspeech, liedjes van de leerkrachten en leerlingen, geschenken en blijken van bedanking, waardering en sympathie.

Directeur Sarah Copriau deed een poging te verwoorden wat Marina en Patrick betekend hebben voor de Academie: “Dat jullie afscheid ons allemaal zwaar valt, staat buiten alle kijf. Iedereen die hier in de Academie Gooik slechts een halve minuut binnenwandelde, voelde aan dat hier met jullie geniale mensen aan het werk waren. Mensen die veel meer deden dan louter hun job, maar voortgedreven werden door een magnifieke bezieling, een liefde voor de Academie. Elke collega die het genoegen had met jullie te mogen werken, weet dat we jullie beiden ongelooflijk hard zullen missen”.

Een rots in de branding

Marina Deherder startte haar loopbaan voor de gemeente Gooik in 1991 als poetsvrouw en toezichtster in de Academie van Gooik. Jaren zorgde ze ervoor dat de Oude Pastorij in de Dorpsstraat iedere dag ‘spic en span’ net was en dat er geen pluisje aan haar alziend oog voorbijging. Steeds volgens de directeur waren de frisgeurende gangen en lokalen haar visitekaartjes, telkens zo fijn aangevuld met gepaste seizoensaankleding: gezellige kerstversiering, een hoopgevende paastak, of, zoals nu, heerlijke seringen die in een vaasje werden neergezet en een heerlijke sfeer in het Academiehuis brachten. Ook haar zetten van de koffie was steeds van een ongekend niveau.

Als toezichthoudster combineerde ze dat met het begeleiden van de leerlingen als toezichthouder. Ze creëerde een veilige omgeving voor de allerkleinsten die op de drukke parking werden afgezet of opgehaald en redde letterlijk ook meer dan één leven tijdens de vele academieactiviteiten. Telkens bleek ze een geruststellende rots in de branding voor vele ouders. Gaandeweg ontpopte ze zich ook tot een manusje-van-alles en stak ze ook op administratief vlak vele handjes toe. Ze werd het warme onthaalpunt van de Academie, een klankbord voor vele vragen, en omringde iedereen met de beste moederlijke zorgen.

Directeur Sarah Copriau beëindigde haar ode aan het adres van Marina door zich af te vragen of zij ooit één enkele dag tegen haar zin is komen werken daar haar positivisme, haar uitgesproken liefde voor de Academie en haar werkijver immer ongebreideld bleken en zo dan ook een aanstekelijke impact hadden op haar academieomgeving.

Even werd haast 25 jaar   

Patrick De Maeseneer, haar echtgenoot, startte op 1 september 2000 als administratief medewerker op diezelfde plek. Hij behartigde jaren de personeelsadministratie als geen ander en vervulde nauwgezet ook alle budgettaire en financiële taken. Aanvankelijk werd hij door de voormalige directeur van de Academie, Luc Gladiné, aangesteld ‘voor even, om de Academie uit de nood te helpen’, maar hij bleef die opdracht gedurende een periode van haast 25 jaar trouw en met veel ijver en werkvreugde vervullen. Patrick is overigens ook een gewezen leerling van de Academie Gooik. In zijn jeugdjaren volgde hij er de cursussen klarinet, piano, woordkunst en notenleer.

“Dat ‘even’ voor jou gelijk mag staan met ’25 jaar’, stemde iedereen hier blij”, bewierookte de directeur ook de jarenlange inbreng van Patrick voor de Academie. “Geen enkel verlofstelsel of decreet kende nog geheimen voor jou. Zo kon je zoeken en schuiven en schikken met aanstellingen en stelsels tot het voor iedereen even voordelig uitkwam en de puzzel paste. Straf en ongezien vond ik het telkens hoe je met veel ijver en werkvreugde al die jaren de personeelsadministratie als geen ander vervulde en nauwgezet ook alle budgettaire en financiële taken uitvoerde. Legendarisch waren alleszins ook jouw wekelijkse woorden ‘ZO’, en dan wist ik dat er weer een vraagstuk opgelost was en iedereen met een gerust hart verder kon”.

Zowel vanuit het lokaal bestuur als van gewezen burgemeester Michel Doomst waren alle toespraken één en al lof over de beide ‘afscheidnemers’.  “Twee uit de duizend, buitengewoon, bescheiden, trouw en warm” zijn slechts een greep uit de gegeven complimenten.

En zoals het een muziekschool betaamt werd er ook gezongen. Aanwezigen en kinderen werden uitgenodigd om samen een aangepaste versie te brengen van ‘Laat de zon in je hart’ (Willy Somers): “Een lach, een groet, altijd een blij gezicht. Dat is Marina en hare Patrick. Oh het lijkt zo gewoon, maar toch is het een wonder….” En ook Patrick kreeg een verzoekliedje voorgeschoteld. Dat werd ‘Het werd Zomer’ van Rob De Nijs.

Marina en Patrick zijn de fiere ouders van schepen Jonas De Maeseneer en dochter Marlies is dagelijks te vinden is op de dienst Toerisme in Paddenbroek.

Dit nieuwsbericht delen: