GOOIK – Wie is wie? – Burgemeester Gunther De Wilde

Gunther De Wilde is nu ook officieel de nieuwe Gooikse burgemeester. Op 24 oktober mocht hij in die zin in het provinciehuis in Leuven zijn eed afleggen in de handen van gouverneur Jan Spooren. Op zich een memorabel moment niet alleen voor hemzelf maar ook doordat dit vermoedelijk de laatste of één van de laatste eedafleggingen van een burgemeester in de handen van de provinciegouverneur zal zijn. Het nieuw gemeentedecreet bepaalt immers dat de eedaflegging van een burgemeester vanaf eind 2024 ook in de handen van de voorzitter van de gemeenteraad kan.

Gunther is 45 jaar, gehuwd en woont in Gooikeveld. Zijn eerste stappen in de politiek zette hij op zijn twintigste met voordien wel ook al een viertal jaren lidmaatschap van de Gooikse jeugdraad op zijn conto. In 2000 stond zijn naam – onder de signatuur van de CD&V – voor de eerste keer mee op de gemeentelijke verkiezingslijst. Wat hem daarbij motiveerde was dat “men in een adviesraad adviseert maar geen beslissingskracht heeft. Iets voorstellen en aanraden is al heel wat maar ik wou nader en meer betrokken zijn  bij het realiseren en het concretiseren van de voorstellen en de projecten”.

Die eerste verkiezingen legden Gunther geen windeieren. Na burgemeester Michel Doomst behaalde hij de meeste stemmen. Dat leverde hem meteen het mandaat op van jongste eerste schepen in Vlaanderen. Vanuit die bevoorrechte positie koos hij onder meer voor de beleidsdomeinen Jeugd, Sport en Senioren. Jeugd met in het kielzog sport omdat hij al jaren begaan was met hun wel en wee en senioren omdat de combinatie van jeugd en senioren een kei-sterke stekhouder is waar heel wat mee gemoeid gaat en waaruit heel wat kan gerealiseerd worden.

Self made man

Heel hoge en lange studies waren aan Gunther niet besteed. Hij is een self made man die zijn plaats in de maatschappij op eigen kracht verworven heeft via bijscholing en vormingen. Dit gebeurde vaak en hoofdzakelijk via het VVSG-kennisnetwerk (Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten). Vanuit zijn arbeiderspositie klom hij op naar zelfstandig ondernemer en dat ondernemerschap deinde ook uit naar de lokale politiek waarbij hij zich voorhield en nog steeds voorhoudt in de samenleving de belangen van zowel groepen als individuen tot hun recht te laat komen. Vanuit het ondernemerschap  dan weer blijft Gunther de voorzitter van het ‘Huis van de Ondernemer Pajottenland’, een vzw die personen die een stap naar het ondernemerschap willen zetten helpt om te groeien.

Tijdens zijn hele politieke loopbaan, met nu toch al meer dan twee decennia op de teller, heeft hij veel steun, hulp en houvast gekregen van gewezen burgemeester Michel Doomst. “Michel was en blijft mijn mentor. In die meer dan 20 jaar heb ik aan hem veel te danken en heb ik vooral veel van hem geleerd. Wat ik van hem heb meegekregen is niet zomaar samen te vatten in een paar lijnen. Wat er evenwel boven alles uitsteekt is dat Michel te allen tijde beschikbaar was en niet alleen voor de bevolking maar ook voor zijn collega’s in de gemeenteraad en voor het voltallig personeel. Die beschikbaarheid gaf hij ook gestalte door een alom aanwezigheid zowel in het gemeentehuis als bij alles wat er in zijn gemeente leefde. Zijn betrachting om alle neuzen van zijn 135 personeelsleden in dezelfde richting te laten wijzen lukte hem bijzonder goed. Verder had hij een uitgesproken dossierkennis en genoot hij terecht van de status van ‘burgervader’. Hij bezat als geen ander de kunst om bruggen te bouwen zodat zijn inwoners in hun soms stroeve contacten onderling of met andere overheden de weg niet zouden verliezen”.

De fusiegemeente

“Naar het toekomstig fusiebestel toe sta ik op dezelfde golflengte als mijn collega’s van Herne en van  Galmaarden. Het moet ons zeker lukken ook in die nieuwe grote gemeente ons landelijk karakter te behouden. Wonen heeft zijn rechten maar dat is ook geldig voor natuur en groen die essentieel zijn voor een klimaatbestendige en duurzame omgeving. Met onze geografische ligging op zo’n 20 km van Brussel zal het een uitdaging zijn om ons dorp een dorp te laten blijven. In die betrachting zal uiteraard ook de bereikbaarheid van de besturen een prioriteit dienen uit te maken. De diensten die de burger met regelmaat dient te raadplegen en te bezoeken moeten uiteraard verdeeld blijven over de drie entiteiten. Diensten daarentegen die slechts heel sporadisch door de burger dienen te worden aangesproken kunnen perfect samengezet worden op een bestaande locatie.
Een tweede aspect waar ook iedere partner het er over eens is betreft de steun aan het verenigingsleven en de buurten want die zijn het cement om ook nieuwe inwoners te helpen om zich hier thuis te voelen. Onvermijdelijk is wel dat die nieuwe gemeente zich meer als een KMO zal dienen op te stellen en waarbij het, net zoals in een bedrijf, een streven moet zijn ook de inwoner een voelbaar financieel voordeel te bezorgen. Het wordt alvast niet makkelijk om een evenwicht te vinden tussen het humane en het bedrijfsmatige. De identiteit en het gemeenschapsgevoel van de dorpen wil ook ik absoluut blijven respecteren door de sociale, culturele en economische activiteit ter plaatse te bewaren of te versterken”.

Burgervader

“Als burgemeester heb ik inmiddels terug ‘het spreekuur van de burgemeester’ in het leven geroepen. Uit de ‘spreekuren’ die ik intussen al achter de rug heb kan ik concluderen dat die onderonsjes enorm gewaardeerd worden en dat de inwoners nood hebben aan een ‘burgervader’. Niet iedereen is even mondig en even digitaal onderlegd. We moeten dan ook vermijden dat de voorgehouden digitale contacten zouden leiden tot een sociale uitsluiting en een structurele ongelijkheid. De antwoorden die de bezoeker van zijn burgemeester verwacht zijn doorgaans te rangschikken onder de noemer ‘doorgeeffunctie’. Het is overigens niet alleen het lokaal bestuur dat moet rekening houden met steeds meer regels en verplichtingen. Ook in het dagelijks leven wordt de burger als het ware bestookt met vooral nieuwe administratieve lasten, opdrachten en plichten waardoor hij soms door het bos de bomen niet meer ziet. In dat geval is de burgemeester dé persoon die hem kan helpen door hem te verwijzen naar ofwel de juiste persoon ofwel de juiste dienst.

Waar ik mij ook ten volle voor zal inzetten is een dienstverleningsmodel waarbij het bestuur van de toekomst zelf moet naar de burger gaan en niet à priori de burger die naar zijn bestuur moet stappen. Ik ben er van overtuigd dat de toekomstige fusie die stoelt op doeltreffend samenwerken voor onze burgers alleen maar kan bevorderlijk zijn. Hierbij zal her en der wel een klein ongemak de kop opsteken maar welke vooruitgang heeft dat niet? In dat verband zei Henry Ford trouwens ooit dat ‘samenkomen een begin is, bij elkaar blijven vooruitgang en samenwerken succes”.

Dit nieuwsbericht delen: